วันเสาร์ที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2557

แสน รัน จวน ตอนที่8


ตอนที่ 8  ใน...ผ้าห่ม


วันศุกร์ วันที่ผมนายลำพูน หรือจวน ต้องกลับไปพักที่บ้านของน้าอ้อยน้องสาวของแม่ที่อาศัยอยู่กับลูกสาว2คน คนโตชื่อส้มเป็นเหมือนรักแรกในใจของผม ส่วนคนน้องชื่อโมสาวน้อยวัย16ปีที่ผมพึ่งจะได้เห็นเธอบรรเลงเพลงพิศวาสกับ2หนุ่มไปเมื่อหลายวันก่อน

ก่อนแยกกับไอ้รันเพื่อนรัก ผมได้ให้กุญแจหอกับมันไว้หนึ่งดอกเผื่อมันจำเป็นต้องใช้ห้อง
ตอนนี้พี่แสนได้ย้ายเข้าไปอยู่บ้านไอ้รันแล้ว พวกเราสนิทกันมากขึ้น พี่แสนบอกว่าเขามีคนรักอยู่แล้ว เป็นเพื่อนที่เคยเรียนที่เดียวกันมาก่อน
ส่วนไอ้รันรายนั้นแม้จะเหลวไม่เป็นท่ากับพี่แอน พี่ปี2 ที่คณะ แถมโดนคนส่วนใหญ่มองว่าเป็นสาเหตุการตายของพี่แบงค์แฟนเก่า แต่ก็ยังดีที่ตอนนี้มันได้เพื่อนน้องสาวคอยปลอบใจ
ส่วนผมหลังจากมีอะไรกับดาวมาหลายครั้งก็เริ่มอยากหาอะไรที่มันตื่นเต้นกว่าเดิมทำร่วมกับเธอ

แต่วันนี้ผมคงต้องเผชิญกับสิ่งที่ตื่นเต้นตรงหน้าก่อน เพราะจะเป็นครั้งแรกที่ผมจะได้เจอกับโม หลังจากเหตุการณ์วันนั้น
ผมสงสัยว่าแว๊บเดียวที่เธอมองมานั้น เธอสังเกตุเห็นหรือเปล่าว่าผมแอบบมองอยู่
ถ้าเธอไม่เห็นก็แล้วไป ผมคงไม่คิดจะบอกใครเพราะมันเป็นเรื่องส่วนตัวของเธอ
แต่ถ้าเธอเห็นล่ะ เธอจะโกรธ หรือเธอจะอายผมไหม เราจะเข้าหน้ากันติดหรือเปล่า
ผมครุ่นคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้มาตลอดหลายวันที่ผ่านมา

ผมกลับมาถึงบ้าน ราวๆ5โมงเย็น โมกลับบ้านมาแล้ว ตอนผมกลับมาเธอกำลังอาบน้ำอยู่
ผมนั่งดื่นน้ำอยู่เงียบๆ ใจก็ตื่นเต้นว่าพอเจอหน้าผมแล้วเธอจะว่าไง
แล้วเธอก็เปิดประตูห้องน้ำออกมาในสภาพ ที่มีเพียงผ้าขนหนูผืนเดียวห่อหุ้มร่างกายอยู่
"อ้าว กลับมาแล้วหรอ ไม่ให้ซุ่มให้เสียงชอบมาเงียบๆนะ จวนเนี่ย"
ผมจ้องเธอเนิ่นนานเพราะมัวแต่จินตนาการว่าภายใต้ผ้าขนหนูผืนนี้มีอะไรซ่อนอยู่ ภาพที่เธอเปลือยเปล่าบรรเลงเพลงพิศวาสในวันนั้น มันทับซ้อนอยู่ในโสทประสาทของผม
"แมลงวันจะบินเข้าปากแล้ว จ้องอยู่นั่นทำเป็นไม่เคยเห็นโมไปได้"
คำพูดของเธอทำให้ผมได้สติ
"ปะ เปล่า"
แล้วเธอก็ขึ้นห้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้า
ไม่นานเธอก็ลงมา ด้วย ชุดนอนแบบชุดกระโปรงสีชมพู
เธอลงมานอนดูทีวีที่โซฟาอยู่ใกล้ๆ กับผม กลิ่นหอมจากปลายผมเธอช่องเย้ายวนผมเป็นอย่างยิ่ง ผมพยายามอย่างหนักที่จะไม่หันไปมองเธอบ่อยเกินไป
ผมอยากจะถามถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันนั้นให้รู้แล้วรู้รอดไปแต่ก็ไม่กล้า
"โมมีแฟนหรือยัง" ผมลองถามเธอดู
"อือ"
ผมไม่รู้จะถามอะไรอีกเลยนั่งดูหนังเงียบๆ ไม่นานพอผมหันไปก็เห็นหลับ
ใบหน้าของเธอยามหลับก็น่ารักไปอีกแบบ เสียงหายใจสม่ำเสมอเธอคงจะเพลียหลับไปจริงๆ
"โม โม"
ผมลองเรียกเธอ ไม่มีปฏิกิริยาโต้ตอบจากเธอ
"โม" คราวนี้ผมลองเรียกพลาง ใช้นิ้วจิ้มที่แขนเธอ
แต่เธอก็ยังนอนนิ่งไม่ไหวติง เสียงหายใจยังสม่ำเสมอเหมือนเดิม
ผมชักแน่ใจว่าเธอหลับสนิท จึงได้มีโอกาสมองหน้าเธอใกล้ๆ มันทำให้ใจผมสั่นระรัว ใบหน้าเธอช่างคล้ายพี่สาวเธอเหลือเกิน
จังหวะนั้นเองเธอพลิกตัวนอนตะแคง ผมตกใจนึกว่าเธอตื่น ถ้าเธอตื่นมาเห็นผมจ้องหน้าเธออยู่ใกล้ๆ คงได้ด่าผมเปิงแน่ๆ
การที่เธอพลิกตัวนอนตะแคงมันทำให้ชุดกระโปรงที่เธอใส่อยู่มันร่นขึ้นมาจนเห็นแก้มก้นขาวๆงามๆของเธอ ผมอดใจไม่ไหวแล้วตอนนี้เอื้อมมือไปลูบที่ต้นขาเธอเบาๆ
แต่แล้ว ผมได้ยินเสียงเปิดประตูที่ประตูรั้ว ชิบหายน้าอ้อยกลับมาแล้ว
ถ้าเธอมาเห็นผมอยู่กลับลูกสาวเธอในสภาพแบบนี้เธออาจจะเข้าใจผิดได้ ผมเลยรีบเอาผ้าห่มมาคลุมร่างให้เธอ
"อ้าว จวน กลับมานานแล้วหรอลูก"
"ครับ กลับมาตั้งแต่เย็นๆแล้วครับ"
"แล้วนี่ ยัยโมมานอนหลับอยู่ตรงนี้อีกแล้ว"
ผมรีบขอตัวน้าอ้อยขึ้นไปบนห้อง ผมแทบกลั้นอารมณ์ตัวเองไว้ไม่อยู่ สักพักน้าอ้อยก็เรียกลงมากินข้าว โมตื่นแล้ว เธอนั่งกินกินข้าวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ผมนี่สิกินอะไรแทบไม่ลง

พรุ่งนี้ผมคงต้องโทรนัดน้องดาวไประบายความในใจสักหน่อย


------------------------------------------------------------------------------------------

ผมนายแทนกมล หรือรัน
ตอนนี้พี่แสน มาอยู่ที่บ้านผมแล้ว โดยพี่แสนพักที่เรือนรับรอง ไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดอะไรที่บ้านผมจะมีคนมาอยู่เพิ่มอีกหนึ่งคน เพราะ ที่เรือนรับรองก็มีบรรดาลูกน้องของพ่อและเฮียเอกสลับกันมาอยู่เรื่อยๆ ยังไม่รวมพี่หมวยพี่เลี้ยงของน้องสาวผม คนขับรถ และแม่บ้าน
ถึงพี่แสนจะมาอยู่กับผม แต่ตัวเราก็ไม่ได้ติดกันสักเท่าไร ถ้าวันไหนผมมีธุระต้องการไปคนเดียวเราก็จะแยกกัน อย่างเช่นวันนี้ ที่ผมนัดน้องกิ๊ฟ เพื่อนน้องสาวที่ผมกำลังตามจีบอยู่

วันนั้นที่บ้านที่ผมเห็นน้องกิ๊ฟนั่งจู๋จี๋กระหนุงกระหนิงกับยัยฟางที่ริมสระน้ำ จนทำให้ผมงงกับความสัมพันธ์ของทั้งคู่ น้องกิ๊ฟเล่าให้ผมฟังว่าผมทำอะไรกับเธอบ้างในโรงหนังน้องกิ๊ฟจึงทำให้ดู พอได้รู้ความจริงเล่นเอาผมเขินไปยิ่งกว่าเดิมอีก ไม่น่าวันที่ผมเจอยัยฟางที่โรงพยาบาลหลังจากที่ผมหายจากบ้านไปหลายวันเธอจึงมองผมแปลกๆ เธอคงไม่ได้มองแปลกๆเพราะพึ่งรู้ว่าผมไม่ใช่พี่ชายแท้ๆของเธอ แต่เธอมองผมแปลกๆเพราะผมไปทำลุ่มล่ามกับเพื่อนของเธอ

ผมมาถึงโรงเรียนของเธอช้ากว่าเวลาที่เธอเลิกเรียนพักหนึ่ง เพราะต้องการรอให้น้องสาวตัวดีทั้งสองของผมกลับบ้านไปก่อน
"วันนี้เราไปไหนกันดี" ผมถามเมื่อเธอขึ้นมานั่งในรถ
"ตามใจพี่รันสิคะ"
"ไปดูหนังกันไหม"
"ก็ดีค่ะ แต่กิ๊ฟไม่ค่อยชอบที่คนเยอะๆ"
"งั้นไป ดุหนังที่ห้องเพื่อนพี่ไหม เห็นมันซื้อมาหลายเรื่องเลย"
"ค่ะ"
ผมกุมมือเธอแน่ตลอดทาง ขับรถไปจิตใจไม่ค่อยอยู่กับพวกงมาลัยสักเท่าไร นึกถึงแต่เหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นต่อไปมันช่างตื่นเต้นจริงๆ
พอมาถึงห้องของไอ้จวน ผมพาเธอเข้ามานั่ง ในห้องไอ้จวนมีเฟอร์นิเจอร์เพียงแค่ เตียงนอน โต๊ะเขียนหนังสือหนึ่งชุด ทีวี เครื่องเล่นดีวีดี คอมพิวเตอร์พกพาหนึ่งเครื่อง และตู้เสื้อผ้าเท่านั้น แต่มันช่างรกเหลือเกินเพราะ ข้าวของเครื่องใช้อื่นๆ ของมันวางไว้ระเกะระกะ
"รกนิดนึงนะ แฮะๆ"
"ไม่เป็นไร จะ"
ผมกับน้องกิ๊ฟ ช่วยกันเก็บโน่นนี่ให้เข้าที่
แล้วเราก็เปิดหนังดูกัน เธอนั่งเหยียดขายาวหลังพิงหัวเตียง ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัว
ส่วนผมนั่งขัดสมาธิข้างๆตัวเธอ
หนังฉายไปได้สักพักหนึ่ง ผมก็เริ่มขยับเข้าไปใกล้เธอ
"หนาวจัง ขอพี่ห่มผ้าด้วยได้ไหม"
"ค่ะ"
ผมเบียดตัวขยับเข้าไปห่มผ้าผืนเดียวกับเธอ
ไออุ่นจากกายเธอทำให้หัวใจผมสั่นระรัว
เธอเอียงกายซบที่ไหล่ผม
ตอนนี้ผมไม่สนใจจะดูหนังอีกแล้ว ผมหอมที่ศีรษะเธอหนึ่งที
มือที่อยู่ในผ้าห่มตอนนี้วางไว้ที่ต้นขาเธอ ลูบไล้มันเบาๆข้างนอกกระโปรง เธอไม่ได้ว่าอะไรยังคงซบที่ไหล่ผม
ผมชักได้ใจ ใช้อีกมือหนึ่ง เอื้อมไปจับที่หน้าท้องขอเธอค่อยเลื่อนมือขึ้นมาสู่หน้าอกของเธอ
ตอนนี้เธอก็ไม่ได้ดูหนังแล้วเช่นกัน เธอไม่ได้ว่าอะไรที่มือผมซุกซน แต่กลับเอียงตัวมากอดผมแทน
มือข้างที่ลูบไล้ต้นขาของเธอสอดเข้าไปในกระโปรงของเธอลูบไล้ไปเรื่อยๆ
มืออีกข้างที่อยู่ที่หน้าอกก็คลึงเค้นเต้านมของเธอหนักขึ้น
"อืมมมม" เสียงครางเบาๆของเธอหลุดออกมาจากเสียงลมหายใจหนักๆ
เราหันมามองหน้าประสานสายากัน แล้วเริ่มประกบปากจูบกันทันที
เราจูบกันอย่างดูดดื่ม สูดดมกลิ่นลมหายใจของกันละกัน เธอยังคงโอบกอดผมแน่น

มือข้างหนึ่งของผมตอนนี้แอบรูดกางเกงในของเธอลงมาแล้วใช้เท้าเกี่ยวมันลงไปที่ปลายเท้าของเธอแล้ว เธออาจจะไม่รู้ตัวเลยว่าภายใต้กระโปรงของเธอตอนนี้ไม่มีอะไรปิดบังที่นาผืนน้อยอีกต่อไป หรืออาจจะบางทีเธอรู้ตัวและเป็นคนอำนวยความสะดวกให้ผมรูดมันออกไปโดยง่ายก็เป็นได้
ผมลองเอามทอสัมผัวที่ร่องกลางหว่างขาเธอปรากฎมีน้ำชื้นๆไหลออกมา เลยลองเอานิ้วถูที่ปุ่มกระสันของเธอเบาๆ
"อืออออ"
ผมจูบปากของเธอต่อ ไม่ปล่อยให้เธอพูดอะไรออกมา
ผมเริ่มเร่งนิ้วที่ถูกปุ่มกระสันของเธอเร็วขึ้นเล็กนอก
"อือออ อือออ" เสียงเธอเริ่มครางในลำคอ
ผมกดนิ้วลงไปในร่องรูของเธอที่ชุ่มชื้นไปด้วยน้ำรักของเธอ
"ซูดดดด อ่าาาาา"
เธอสูดหายใจยาวๆเมือผมกำลังสอดนิ้วเข้าไป
ความรู้สึกมันช่างต่างกับร่องพศวาสของเอนจอยด์ผู้สอนวิชาเสียวให้ผม ขนาดใช้นิ้วผมยังรู้สึกว่ามันคับแน่นกว่ามาก
"ซี๊ดดดด"
"เจ็บหรอคะ" ผมถามเธอ แต่เธอส่ายหน้า
"ซี๊ดดด"
เธอครางออกมาเมื่อผมขยับนิ้วเข้าออก
ใบหน้าของเธอเซกซี่มาก ผมประกบจูบเธออีกครั้ง
เร่งความเร็วมือขึ้นนิดหน่อย
"ซี๊ดดดด อืออออ" เธอเบือนหน้าหนีผม ปากส่งเสียงคราง
นิ้วผมที่อยู่ในช่องน้อยของเธอตอนนี้รู้สึกว่ามันชุ่มโชกไปหมด ผมดึงนิ้วออกมา
ขยับตัวเธอให้นอนในท่าสบายๆ
ภายใต้ผ้าห่ม ผมถอดกางเกงและกางเกงในตัวเองออก กำลังจะลุกขึ้นนั่งแต่เธอรีบคว้าคอผมไว้บอกว่าเธออาย อยากอยู่ในผ้าห่มมากกว่าผมเลยนอนลงข้างๆเธออแล้วเบียดตัวขึ้นคล่อมทับตัวเธอ ตอนนี้กระโปรงนักเรียนของเธอถูกถอดออกแล้ว

ผมใช้เอามือประคองท่อนเอ็นของผมมาจ่อที่ปากทางสวรรค์ของเธอ เอาปลายส่วนหัวของมันถูไถกับรอยแยกหว่างขาของเธอเบาๆพอให้มันได้สัมผัสน้ำรักของเธอที่ไหลเย้มออกมา
"ซี๊ดดดดด อ๊าาาาา"
แล้ววินาทีสำคัญก็มาถึง ผมกดส่วนหัวของมันเข้าไปในรูพิศวาสของเธอ
"โอ้ยยยยยย เจ็บจัง"
"ผมแช่ มันอยู่ในนั้นสักพักยังไม่ขยับเข้าไป ตอนนี้มันเข้าไปได้เพียงแค่ส่วนหัวเธอนั้น
ความรู้สึกมันแตกต่างจากตอนที่ผมได้รับการติวรักจากเอนจอยด์เหลือเกิน รูของน้องกิ๊ฟคับแน่นกว่ามาก แน่จนผมรู้สึกแสบที่ปลาท่อนเน้อของผมเลย
"เบาๆก่อนนะ พี่รัน มันใหญ่จัง ซี๊ดดดด"
เธอกัดฟันแน่นเมื่อผมดันมันเข้าไปจนสุดลำ
"อือออออ เจ็บจังค่ะ"
"ไหวไหม"
เธอพยักหน้าตอบรับ ผมหอมที่หน้าผากเธอเป็นการปลอบใจ ก่อนค่อยดึงท่อนออกมา
"ซี๊ดดด อ่าาา" เสียงเธอครางตาม
ผมดันกลับเข้าไป
"โอ้ยยย"
"ยังเจ็บอยู่หรอคะ"
"นิดนึง"
ผมดึงท่อนเนื้ออกมาอกครั้ง
"อืออออออ"
ค่อยดันกลับเข้าไปช้าๆ
"ซี๊ดดดดดด อืออออ"
ทำอย่างนี้ช้าๆ อยู่เกือบสิบครั้ง
จนเธอบอกว่า
"เร็วกว่านี้ได้ค่ะ  ไม่ค่อยเจ็บแล้ว"
"ซี๊ดดดดด อ่าาาาาา"
เสียงครางแข่งกับเธอ
ผมเพิ่มความเร็วมากขึ้น กว่าเดิม
"ซี๊ดดดด อ่าาาาา ซี๊ดดดดด อ่าาาา"
เสียงผสานของเสียงครวญครางของเรา
ไม่นานผมก็ปล่อยน้ำรักเข้าเต็มร่องรักของเธอ

เรานอนกอดกันอยู่นาน
ผมถามเธอว่า นี่เป็นครั้งแรกของเธอหรือเปล่า
แต่เธอบอกว่าไม่ใช่ เธอเคยมีอะไรกับแฟนเก่าสมัย อยู่ม.ต้นมาแล้ว 3 ครั้ง แต่มันเล็กกว่าผมมาก เธอเลยเจ็บนิดหน่อย
ผมว่าจะต่อกับเธออีกรอบแต่เหลือบดูเวลาเกือบทุ่มแล้ว เลยต้องรีบพาเธอไปส่งบ้าน กลัวว่าที่บ้านเธอจะว่าถ้ากลับดึกเกิน ขากลับผมแวะซื้อยาคุมฉุกเฉินให้เธอกิน

ส่งเธอหน้าบ้าน เธอบอกว่าพรุ่งนี้ขอมาดูหนังต่ออีกได้ไหม
ผมเลยบอกว่าจะมารับเธอแต่เช้าเลย


---------------------------------------------------------------------------------


ผมนายแสนฤทธิ์ ตอนนี้ผมมาอยู่ที่บ้านของนายสันต์ วิวัฒน์มงคลแล้ว
ผมไม่ค่อยมีโอกาสได้ขึ้นไปที่เรือนหลังใหญ่มากนัก โดยมากผมจะคอยดูแลตัดกิ่งต้นไม้บ้างเวลาว่างผมชอบอยู่กับธรรมชาติมันดูเงียบสงบดี วันนี้ก็เช่นกัน ผมกลับบ้านก่อนเพราะ นายรัน บอกว่าจะไปเดทกับผู้หญิงคนหนึ่ง ผมเลยไม่อยากตามไปเป็นกว้างขวางคอ
"กรี๊ดดดดดดดดด"
เสียงดังมาจาก สวนใกล้ๆสระว่ายน้ำ ผมเรียบวิ่งไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น
ผมมาถึงก็เห็น คุณฝ้าย ลูกเลี้ยงของคุณสันต์ นั่งตัวสั่นอยู่เกาอี้
"เกิดอะไรขึ้นครับ" ผมถามเธอ
"งะ งู"
เธอพูดพลางชี้ให้ผมดูงูเขียวตัวยาวสักสองฟุต ที่เลี้อยอยู่บนต้นไม้ใกล้ๆกับที่เธอนั่งอยู่
ผมเห็นดังนั้นเลยไปยืนขวางกลางระหว่างงูกับเธอแล้วพาเธอเดินออกมา จากตรงนั้นจังหวะเดียวกับที่หลายคนตามมา
"เป็นอะไรไหมครับคุณฝ้าย"
ชายคนหนึ่งถามเธอ
"ไม่เป็นไรค่ะ"
ไม่นานงูก็ถูกจับไป

"ขอบคุณนะแสน ถ้าไม่ได้แสนฝ้ายคงแย่"













5 ความคิดเห็น:

  1. แสนหนักแน่นกับส้มอยู่แล้ว
    คงไม่เผลอใจง่ายๆ
    (ไม่รู้ว่าฝ้ายแอบจัดฉากหรือเล่านะ)

    ตอบลบ
  2. แวะเข้ามาเยี่ยมเยือนท่านGenjinครับ ช่วงนี้เห็นเงียบๆ^^

    ตอบลบ
  3. ไม่ระบุชื่อ2 กรกฎาคม 2558 เวลา 10:35

    รออยู่นะครับ คนที่เป็นเงาก็ออกมาให้กำลังใจผู้แต่งหน่อยครับ เขาจะได้มีกำลังใจ ไม่ใช้รออ่าน อย่างเดียว แล้วเขาจะแต่งต่อได้ไงถ้าไม่มีคนอ่าน

    ตอบลบ
  4. ผมทิ้งไปนานกะรอให้แต่งเยอะๆ แล้วค่อยอ่าน ยังรออยู่นะครับ

    ตอบลบ
  5. ยังคงแวะเวียนมารอท่านผู้ประพันธ์มาแต่งต่ออยู่ครับ

    ตอบลบ