แสน รัน จวน ตอนที่3

ตอนที่ 3 ทางเลือก


กลางดึกคืนนั้น ขณะที่แบงค์ นักศึกษาคณะบัญชีชั้นปีที่3 กำลังนอนหลับสนิทอยู่ที่ชั้นบนสุดของหอพักใกล้หมาวิทยาลัย โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าบัดนี้ มีแขกมาเยือนและกำลังเฝ้ามองเขาอยู่ที่ปลายเตียง
"ตุ๊บ ตุ๊บ"
ผู้มาเยือนใช้ของแข็งสีดำตีเข้าที่แก้มเขาเบาๆสองที เพื่อปลุก
"เฮ้ย มึงเป็นใคร" ชายหนุ่มที่พึ่งตื่นนอนร้องถาม
"เข้ามาได้ไงวะ"
"ชวู่....." ผู้มาเยือนปรามไม่ให้ส่งเสียงดัง
บัดนี้ ชายหนุ่มเห็นวัตถุสีดำที่ผู้มาเยือนใช้ปลุก จ่ออยู่ที่ใบหน้าของเขา จึงยอมเงียบแต่โดยดี
"พะ พี่อย่าทำอะไรผมเลย" ชายหนุ่มร้องขอ เหงื่อแตกพล่าน
"พี่ไม่ได้ตั้งใจมาทำอะไรน้อง แต่จะมาขอให้น้องทำอะไรให้พี่หน่อย"
"ดะ ได้ครับพี่ พี่จะให้ผะ ผมทำอะไร ก็ได้ครับ"
"มันก็ไม่ได้ยากเย็นอะไรหรอก แค่เขียนคำว่าขอโทษ" เขาพูด ขณะที่ยังเอาปืนจ่อหัวนายแบงค์อยู่
"ได้ ครับพี่" ชายหนุ่มรับคำอย่างรวดเร็ว และพอผู้มาเยือนส่งสัญญาณให้ ชายหนุ่มก็รีบไปหยิบกระดาษปากกา มาเขียน ว่า ผมขอโทษ...
"พี่ ปล่อยผมไปเถอะนะ" ชายหนุ่มยกมือไหว้ร้องขอชีวิต
ผู้มาเยือนนิ่งเงียบไม่พูดอะไร แต่ยังเอาปืนจ่อที่ชายหนุ่มเหมือนกำลังรออะไรสักอย่าง และอีกไม่กี่อึดใจต่อมา ก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น
"อ่าา มาได้เวลาพอดี" ผู้มาเยือนกล่าวอย่างพอใจ พลางยืนโทรศัทพ์ให้ชายหนุ่มดูข้อความภาพที่พึ่งได้รับ ปรากฎเป็นรูปชายฉกรรจ์หลายคนพร้อมอาวุธครบมือนั่งในรถ ที่ตอนนี้จอดอยู่หน้าบ้านของเขา
"เท่าที่พี่รู้ บ้านน้องอยู่กันหลายคนเลยนะ ทั้งพ่อ แม่ น้องชาย2คน อาม่า แล้วก็ หมาอีกหนึ่งตัว" ผู้มาเยือนสาธยายให้ชายหนุ่มที่ตอนนี้ตัวสั่นเทาน้ำตาไหลพรากฟัง
"เอ้า คราวนี้ถึงเวลาที่น้องต้องเลือกแล้ว ว่าจะจากไปเงียบๆคนเดียว หรือจะไปกันหมดทั้งครอบครัว"


-----------------------------------------------------------------------------


เช้าวันต่อมาที่มหาวิทยาลัย

ผม นายแทนกมล หรือ รัน เป็นนักศึกษาชั้นปีที่1 คณะบัญชี เดินทางมาเรียนตามปกติ โดยบังไม่รู้ว่าเมื่อคืนได้เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นที่หอพักใกล้ๆมหาวิทยาลัย
"เฮ้ย ชิบหายแล้วมึงเมื่อคืน ไอ้พี่แบงค์แม่งกระโดดตึกฆ่าตัวตาย"
ผมตกใจมากกับข่าวที่ ไอ้บาสเล่าให้ฟัง
"ฆ่าตัวตายจริงหรอวะ เมื่อวานกูยังเห็นแม่งจ่ายค่าโทรศัพท์อยู่เลย" ไอ้จวนตั้งข้อสังเกตุ
"จ่ายค่าโทรศัพท์ แล้วยังงัยวะ" ไอ้บาสถามแย้ง
"อ่าวไอ้เหี้ย มึงลองคิดดู ถ้ามึงคิดจะฆ่าตัวตายเพราะอกหัก ตามที่ตำรวจว่า มึงยังจะมีอารมณ์มาจ่ายค่าโทรศัพท์ ก่อนหน้านั้นไม่กี่ชั่วโมงหรอวะ แถมที่กูเห็น แม่งก็ไม่ได้มีอาการโศกเศร้าเหี้ยอะไรเลย ก็เห็นแม่งก็ยังกวนตีนเหมือนเดิม"  ไอ้จวนอธิบายให้ฟัง
"มึงจะพูดอะไร ก็ให้เกียรติเขาหน่อย คนก็ตายไปแล้ว" ผมปรามไอ้จวน
"เออ จิงวะ เห็นเขาว่า มันฆ่าตัวตาย เพราะ เครียดเรื่องพี่แอน แล้วก็เรื่องคดีที่ว่ามีเรื่องกันที่ร้านเหล้า ตำรวจก็เจอจดหมายลาตายที่มันเป็นคนเขียนเองด้วย" ไอ้คิวให้ความเห็นบ้าง
"ถ้าเรื่องคดีก็ไม่แน่ แต่เรื่องพี่แอนแม่งไม่น่าจะนะ เพราะเขาบอกกันว่า แม่งก็ทะเลาะกันตลอด แล้วไอพี่แบงค์ก็ชอบลงไม่ลงมือกับพี่แอนด้วย" ไอ้บาสตั้งประเด็นอีก
"ยังงัยกูก็ว่ามันแปลกๆ วะ" ไอ้จวนพูด


ตลอดวันนั้น ผมกลายเป็นจำเลยสังคมไปแล้ว ทุกคนมองว่าผมเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้พี่แบงค์คิดสั้น ยิ่งโดยเฉพาะกลุ่มเพื่อนๆปี3 ของเขา มองผมด้วยสายตาเคียดแค้นราวกับจะกินเลือดกินเนื้อกัน หนักกว่านั้นมีรุ่นพี่ผู้หญิงคนนึงที่เป็นเพื่อนสนิทของพี่แบงค์ เดินเข้ามาผลักอกผม แล้วด่าผมว่า
"มึงทำงี้ได้ไงวะ"
ไม่ทันที่ผมจะพูดอะไร ไอ้จวนก็ออกรับแทน
"ใครทำอะไรเจ๊พูดดีๆหน่อย เพื่อนผมมันไปเอาปืนจ่อหัวให้พี่แบงค์กระโดตึกหรือไง"
"โธ่ ไอ้หน้าด้าน ถ้าไม่เพราะมึงจะไปแย้งแฟนเค้า ก็คงไม่เกิดเรื่องแบบนี้"
รุ่นพี่คนนั้นด่าพวกผม
"ขอโทษครับพี่ ผมได้คิดว่ามันจะเป็นแบบนี้" ผมพูดจากใจจริง ก่อนจะเดินหนีไป
กลายเป็นว่า ตอนนี้คนทั้งคณะ แทบจะเกลียดผมกับไอ้จวนกันหมด แม้แต่ไอ้บาสก็ดูกระอักกระอ่วนใจ ที่จะคุยกับพวกผม
ช่วงบ่าย มีอยู่วิชานึงที่ให้จับกลุ่ม4คนเพื่อทำรายงาน มันช่างเป็นสถานการณ์ที่ยากลำบากเหลือเกิน ของผมก็ไอ้จวน เพราะไม่มีใครอยากจับกลุ่มกับเราเลย ยังดีที่ไอ้บาสกับเก๋ ยอมรวมกลุ่มกับพวกผมด้วย
"เอาน่า เดี๋ยวพวกมันก็ลืม" ไอ้บาสพูดให้กำลังใจผม
"เออ ไม่ต้องไปสนใจพวกแม่ง" ไอจวนพูดฉุนๆ
หลังเลิกเรียน ทุกคนไปทำกิจกรรมรับน้องกันหมด เว้นแต่ผมกับไอ้จวน 2คนที่เป็นที่รู้กันดีว่าเหมือนแขกที่ไม่ได้รับเชิญ เราจึงไม่บากหน้าไปร่วมด้วย

"ไปไหนกันดีวะ" ไอ้จวนถาม
"ไม่รู้วะ กูว่าจะกลับบ้านเลย แม่งเซงๆ"
"เออ งั้นกูก็กลับบ้านมั่งดีกว่า"
"นคร อะนะ"
"ไม่ใช่เว้ย กลับบ้านน้า แถวๆบางแค แม่กูบอกให้กูไปอยู่กับน้าทุกวันเสาร์-อาทิตย์ ถ้าไม่ไปจะไม่ให้เงินกูใช้ว่ะ"
"ฮ่าๆๆ เออดีแล้ว" ผมพูดพลางตบไหล่ไอ้จวน
"เออนี่ กูให้กุญแจห้องมึงดอกนึง เผื่อมึงอยากมาเปลี่ยนบรรยากาศตอนกูไม่อยู่"ไอจวนพูดพลางควักกุญแจให้ผม
"ไม่เป็น กูเกรงใจ"
"เกรงใจ เหี้ยไรวะ เพื่อนกัน" ไอ้จวนด่าผม
ผมจึงตกลงจะรับกุญแจไว้ แต่ไอ้จวนดันเปลี่ยนใจกลางอากาศ
"เห้ย เกือบลืม อีกดอกอยู่ที่ห้อง ถ้ากูให้ดอกนี้มึงไป แล้วกูจะเข้าห้องยังงัยวะ" ไอ้จวนบอกผม
"เอองั้นไม่เป็นไร เอาไว้ก่อน กูไม่รีบ"
จากนั้นเราก็แยกกัน ผมเรียกแทกซี่กลับบ้าน
"ไปไหนครับน้อง" คนขับแทกซี่ถาม
"ไป  โรงเรียน.......ดีกว่าครับ"

นานพอสมควรกว่าที่ผมจะมาถึงหน้า โรงเรียนน้องสาวผม เพราะวันนี้รถค่อนข้างติด
มาถึงก็ต้องผิดหวังเพราะไม่เจอรถพี่หมวยจอดอยู่ นั่นหมายความว่าน้องๆของผมคงกลับบ้านไปกันแล้ว ผมจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจะโทรถามว่ากลับถึงบ้านหรือยัง แต่ยังไม่ทันจะได้โทร ก็ได้ยินใครคนนึงร้องเรียก
"พี่รัน......"
ผมหันกลับไปมองทางต้นเสียง ปรากฎเป็นน้องกิ๊ฟ เพื่อนของน้องสาวของผม น้องกิ๊ฟเป็นเด็กสาววัย 15 ที่หน้าตาค่อนข้างสวยทีเดียว
"พี่รันมาหาใครคะ ถ้าเป็นยัยฟาง กลับไปนานแล้วค่ะ"
"หรอครับ"
"กิ๊ฟอุส่าหลงดีใจ นึกว่าพี่รันมาหากิ๊ฟ สะอีก" น้องกิ๊ฟพูดเสียงอ้อนๆ
"แล้วน้องกิ๊ฟ ยังไม่กลับบ้านหรอครับ" ผมก็ถามไปงั้นๆ ไม่รู้จะถามอะไร
"ยังค่ะ พอดีต้องอยู่ทำงาน พึ่งเสร็จเนี่ย"
"หรอครับ"
"แล้วพี่รัน มาหายัยฟางถึงรโรงเรียนเนี่ยจะพาไปเลี้ยงข้าวอีกแล้วหรอ แต่ให้กิ๊ฟไปแทนก็ได้นะ" เพื่อนน้องสาวผมเสนอ
"ป่าวๆ วันนี้พี่ว่าจะชวนไปดูหนัง แต่คงไม่ทันละ"
"พอดีเลยค่ะ กิ๊ฟก็อยากดูหนังเหมือนกัน"
"แล้วที่บ้านจะไม่ว่าหรอ กว่าจะดูจบคงค่ำๆโน่นแหนะ"
"ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวโทรบอกแม่ว่าจะไปดูหนังกับฟาง ดูเสร็จแล้วพี่ของฟางจะไปส่งที่บ้าน" น้องกิ๊ฟบอกผมพลางโทรศัพท์ไปบอกแม่ แต่ผมคิดว่า แม่น้องคงเข้าใจว่าพี่ที่ว่า คือพี่หมวยจึงอนุญาติ
"เรียบร้อยค่ะ" น้องกิ๊ฟ บอกผม
เราไปที่ศูนย์การค้าใกล้ๆโรงเรียน น้องกิ๊ฟ ซื้อตั๋วหนังเสร็จเรียบร้อย ก็มาหาอะไรกินกัน ระหว่างที่กำลังกินอยู่น้องกิ๊ฟก็ชวนผมคุยอะไรไปเรื่อย ถามว่าผมมีแฟนยัง ผมก็ตอบไปว่าไม่มี จนตอนนี้ผมเริ่มชอบความหน้ารักสดใสของน้องกิ๊ฟ จึงเผลอจ้องหน้าน้องนานๆ แล้วภาพ กางเกงในเมื่อวันก่อน ก็ผลุบเข้ามาในหัว เล่นเอาเจ้านู๋ของผมแข็งขึ้นมาอีกแล้ว
"พี่รัน จ้องหน้ากิ๊ฟอย่างเนี้ย ตั้งแต่วันนั้นแล้ว กิ๊ฟก็เขินเหมือนกันนะคะ"
"ก็น้องกิ๊ฟน่ารัก นี่ครับ พี่เลยมอง" ผมหลุดปากพูดชมเธอไป
"อุ้ย พี่ ชมกิ๊ฟแบบนี้ คิดอะไรกับเค้าป่าวเนี่ย"
"ถ้าคิด ได้ไหมละครับ" ผมถามเธอ น้องกิ๊ฟไม่ตอบแต่ยิ้มอายๆ  แหมมันช่างน่ารักจริงๆเลย
กินอะไรเสร็จเราก็เดินไปดูหนังกัน ตอนเดินมาน้องกิ๊ฟก็เป็นฝ่ายจับมือผมแน่นเลย นี่คงเป็นคำตอบว่า คิดได้มั้ง ผมคาดเดาเอาเอง
เข้าไปในโรงหนังขณะที่หนังเริ่มฉาย มือผมกับมือน้องกิ๊ฟก็กุมกันแน่น สักพักเธอก็เอียงตัวมาซบที่ไหล่ผม ผมจึงปล่อยมือเธอ แล้วเปลี่ยนเป็นการโอบกอดแทน เธอก็ไม่ได้ว่าอะไรผม มือน้อยๆของเธอบัดนี้มันมาวางอยู่ที่หน้าขาของผม
ผมหวาดหวั่นใจจริงๆ กลัวว่าเธอจะเผลอเอามือไปโดนส่วนสำคัญของผมเข้า
แขนของผมที่โอบกอดเธอมือไม้อยู่บัดนี้ไม่อยู่เฉยแล้ว ผมลูบไล้ไปที่ต้นแขนของเธออย่างหลงไหล
น้องกิ๊ฟหายใจดังขึ้น จนผมได้ยินเสียงถอนหายใจยาวๆ
ตอนนี้ผมไม่มีกระจิตกระใจ จะดูหนังแล้ว และผมคิดว่าน้องกิ๊ฟเธอก็เป็นเช่นเดียวกัน
ผมหันไปมองหน้าเธอ เธอก็มองหน้าผม เราสบตากันครู่หนึ่ง
ผมก็ค่อย ยื่นหน้าเข้าหาเธอ จนในที่สุด ริมฝีปากของเราก็ประกบกัน รสจูบของเธออาจจะไม่ร้อนแรงเท่าตอนที่ผมจูบเอนจอยด์ครูของผม แต่มันกลับให้ความรู้สึกมากกว่า มันเป็นความรู้สึกที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสเน่หา ผมมีความสุขมากเหลือเกินราวกับได้ขึ้นสวรรค์ แต่สวรรค์ของผมก็คงอยู่ได้ไม่นาน อาจเป็นเพราะเวลาที่เรามีความสุขมักผ่านไปไวเสมอ หนังเรื่องนี้จึงจบลงด้วยเวลาอันรวดเร็ว
เราจูงมือกันออกมาจากโรงหนังโดยไม่พูดอะไรส่วนหนึ่งเกิดจากความเขินอายในสิ่งที่เราได้ทำลงไปเมื่อครู่
"กิ๊ฟจะกลับบ้านเลยหรือป่าวครับ" ผมถามเธอหลังจากไม่ได้พูดอะไรมานาน
"แล้วแต่ค่ะ"
ได้ยินคำตอบอย่างนี้ในใจผม อยากจะพาเธอไปขึ้นสวรรค์ชั้นที่สูงกว่าเดิม แต่ติดตรงเวลากับสถานที่ไม่เอื้ออำนวย ครั้นจะพาเธอเข้าบ้านก็เกรงใจน้องฟาง ส่วนจะพาเธอไปเปิดโรงแรม ก็เกรงใจตำรวจ เพราะตอนนี้เธอยังใส่ชุดนักเรียนอยู่ คิดแล้วก็เสียดายที่ไม่ได้เอากุญแจห้องจากไอ้จวนมาด้วย
"งั้นเราไปเดินเล่นกันอีกแปปค่อยกับนะ" ผมกับน้องกิ๊ฟเราจึงเดินกุมแขนดูโน่นดูนี่กันไปเหมือนคู่รัก จนไปถึงร้านขายเครื่องประดับ ผมสังเกตุเห็นว่าเธอดูจะสนใจสร้อยที่มีจี้รูปหัวใจ ผมจึงซื้อให้เธอเป็นของขวัญ
"ขอบคุณค่า แต่พี่ซื้อให้กิ๊ฟเนื่องในโอกาสอะไรคะ" เธอถาม
"อืมม อะไรดีละ เนื่องในโอกาสที่รู้จักกันมั้ง" ผมตอบเธอ
เราเดินเล่นกันอีกสักพักหนึ่งก็กลับ ผมนั่งรถไปส่งเธอที่บ้าน ก่อนลงจากรถ เธอบอกกับผมว่า
"ขอบคุณนะคะ สำหรับ เดทแรกของเรา"
พูดจบก็หอมแก้มผมหนึ่งทีแล้วรีบลงจากรถไป เล่นเอาผมเขินคนขับรถแทกซี่ไปเหมือนกัน

ผมมาถึงบ้าน ขณะเดินผ่านห้องทำงานของพ่อ บังเอิญได้ยิน พ่อกับเฮียเอกพี่ชายของผมคุยกัน
"ทำไมแกไม่ปล่อยให้พวกเด็กๆมันจัดการกันเอง"
"เพื่อคนสำคัญของพ่อ ผมต้องจัดการให้อยู่แล้วครับ"
ชิบหาย สงสัยเฮียเอกบอกพ่อแน่ๆ ว่าเราไปขึ้นครูมา ตอนนั้นพ่อหันมาเห็นผมยืนอยู่หน้าประตู
"สวัสดีครับพ่อ สวัสดีครับเฮียเอก" ผมพูดพร้อมยกมือไหว้
"ได้ข่าวว่าเป็นหนุ่ม เต็มตัวแล้วรึ" พ่อผมพูดอมยิ้มท่าทางภูมิอกภูมิใจ
ผมอาย เลยรีบขอตัวขึ้นห้องตัวเอง ก่อนเข้าห้องได้เจอน้องฟางที่เหมือนดักรอผมอยู่อีกคน
"นั่นแน่ พี่รัน วันนี้แอบไปไหนกะใครมาคะ"
"เปล่า ไม่ได้ไปไหน" ผมปฎิเสธ ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าน้องผมก็รู้ แต่จะรู้ละเอียดแค่ไหนล่ะอันนี้ไม่แน่ใจ
"คืนนั้นผมนอนคุยโทรศัพท์กับน้องกิ๊ฟจนเกือบสว่าง"

-----------------------------------------------------------------------------------------


ย้อนกลับไปตอนที่ จวนหนุ่มน้อยหล่อเข้มจากนครศรีธรรมราช แยกกับเพื่อนรัก
ระหว่างที่เขากลับขึ้นมาเก็บของที่ห้องพัก ก็มีโทรศัพท์เบอร์แปลกๆ โทรเข้ามา
"สวสัดีครับ"
"ฮาโหล นั่นจวนใช่ไหมคะ" ปลายสายคือเสียงผู้หญิงที่ฟังไม่คุ้นหู
"ใช่ครับ แล้วคุณโทรเป็นใครครับเนี่ย"
"อ๋อ นี่ จอย ค่ะ จำได้ไหมคะ"
จอยไหนว้า กูมีเพื่อนชื่อจอยตั้งแต่เมื่อไหร่
"ที่เมื่อวาน เรา..."
"อ๋อ... น้องจอย ว่าไงครับมีอะไรให้เราช่วยเอ่ย.." น้ำเสียงของหนุ่มคมเข้มดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที
"คือ.."
"แล้วจอย เอาเบอร์เรามาได้ไงเนี่ย หรือว่า.."
"ขอมาจากพี่แนทค่ะ จวนมาหาจอยได้ไหมคะวันนี้ สะดวกไหม"
"สะดวก สุดๆ เลยครับ ว่าแต่ที่ไหนดีล่ะ"
"ที่ไหนก็ได้ แล้วแต่จวนเลย"
"งั้นจอยมาหาผมที่หอ... ได้ไหม"
"ค่ะ แล้วเจอกัน"

ไม่นานหลังจากนั้น สาวร่างเล็กสุดสวยก็มา
"จวนพักอยู่ที่นี่ หรอคะ"
"อ่าใช่ ครับ"
"แล้วพัก อยู่กะใครเอ่ย แฟนละซี"
"ยังไม่มีหรอก ตอนนี้อยู่คนเดียว"
"รกหน่อยนะห้องชายโสด" ผมบอกขณะพาจอยเข้ามานั่งในห้อง
"จอยเป็นผู้หญิงคนแรกเลยนะ ที่ได้เข้ามาที่นี่ ตั้งแต่เรามาอยู่"
"อย่างนี้ต้องตกรางวัลให้แล้ว" สาวร่างเล็กพูดเสร็จก็ ประกบจูบปากผมทันที
อย่างนี้ก็สวยสิครับ ผมก็ไม่ชอบพูดมากอยู่แล้วในเวลาแบบนี้ เราประกบจูบปากกันอย่างเมามัน ต่างฝ่ายต่างทอดเสื้อผ้าของกันละกันอย่างรวดเร็ว ไม่นานร่างของเราทั้งคู่ก็เปลือยเปล่า
จอยเอื้อมมามาจับควยของผม ชมว่า
"มะวานแค่เห็นวันนี้ได้ลองจับมันใหญ่มากจริงๆด้วย"
ผมภูมิใจนิดๆกับคำชมของเธอ มือไม้ของผมก็บีบนมที่พอดีมือของเธอเป็นการตอบโต้
"ควยใหญ่จริงๆ แต่ไม่รู้จะเย็ดเก่งเหมือนที่พี่แนทชมหรือเปล่า" เธอพูดท้าทายผม
"เดี๋ยวก็รู้ ถ้าหีบานหุบไม่ลงอย่ามาร้องนะ" ผมแหย่เธอกลับ
จากนั้นเธอก็นั่งคุกเข่าดูดควยผมอย่างรุนแรงจนผมต้องครางออกมา
"ซูดดด โม๊กเก่งจัง" ผมเอ่ยปากชมเธอ
เธอทั้งดูดทั้งเลีย ควยผมตั้งแต่หัวยันโคน ไม่พอยึงลามไปถึงไข่ของผมด้วย
"อ้าวววว เสียวชิบหายเลย"
ปล่อยให้เธอทำไปสักพัก ผมชักกลัวว่าอาจทนไม่ไหวน้ำแตกก่อน เสียฟอร์มแย่ จึงประคองเธอลุกขึ้นจูปปากหเธออีกครั้ง แล้วผลักเธอลงไปบนที่นอน
ผมไม่ปล่อยให้เธอเราเลยแม้สักวินาที รีบตามไปขึ้นคล่อมร่างน้อยๆของเธอ แล้วประกบจูบปากเธออย่างดูดดื่มอีกครั้ง จากนั้นผมก็ ถอนปากออกจากปากของเธอ ไล่ละเลงลิ้น จากลำคอ สู้หัวไหล่ เรื่อยมาจนมาหยุดที่หัวนมของเธอซึ่งออกคล้ำนิดๆ ผมดูดนมของเธอ เบาสลับแรง ดังจ๊วบจ๊าบ จนเธอครางเสียงกระเส่า
"อืออออ อืมมมม"
มือของผมก็ทำหน้าที่สอดประสานกับปากเป็นอย่างดี ที่นวดคลึงเคล้นเต้านมของเธอ ผมเล่นกับนมของเธออยู่พักนึง ก็เปลี่ยนเป้าหมายมือขวาของผมคว้าหมับไปทีเนินหีของเธอ ผมลูบไล้เนินหีของเธออย่างหลงไหล ผมใช้นิ้วแหวกแคมหีที่เปียกชื้นของเธอเข้าไปโดยที่ไม่ต้องใช้ความพยายามมากเลย เพราะมันง่ายมากผมจึงเพิ่มจำนวนนิ้วจากหนึ่ง เป็น สอง และ สามนิ้ว ตอนนี้ปลายนิ้วของผมรู้สึกได้ถึงการตอดรัดภายในรูหีของเธอ ผมจึงเร่งจังหวะดึ้งนิ้วเข้าออกพลางหมุนควง จากช้าไปหาเร็ว ไม่นานนัก เธอก็ครางไม่เป็นศัพท์
"ซี๊ดดดด โอ้ววววว อือออออ โอ้ยยย พอก่อนนน"
พักนึงเธอก็เกร็งตัวอย่างรุนแรง และคงพยายามรวบรวมพลังทั้งหมดมาดึงมือของผมออกจากรูหีของเธอ
"เป็นไงจ๊ะ จอย เสียวไหม" เธอพยักหน้าตอบ
ผมหยิบถุงยางอนามัยมาสวม แล้วเอาควยไปที่หีเธอที่บัดนี้ มีน้ำไหลเยิ้มออกมา
ผมแกล้ง เอาปลายหัวหัวควย ถูกับแตดเธอ ช้าๆเบาๆ จนเธอร้องขอให้ผมรีบเอาควยใส่เข้าไป
"เอาใส่เข้าไปเถอะตัวเอง จอยไม่ไหวแล้ว ซี๊ดดดดด หือออ"
ได้ยินอย่างนี้ผมก็ไม่รอขช้า ออกแรงดัน ควยชำแหลกร่องหีเธอเข้าไป ผมชื่นชอบภาพที่ควยค่อยๆฝังตัวเข้าไปในร่องหีผู้หญิงมากเหลือเกิน
"โอ้วววว ซู๊ดดด คับดีจัง" เธอร้องบอกผมอย่างพอใจ
"ซี๊ดด เค้าก็เหมือนกัน " ผมพูดพลางดึงควยออกมาจากรูจนเกือบพ้นปลายหัว แต่ดูเธอเหมือนไม่อยากให้มันออกมาเท่าไร เพราะเธอยกก้นกระดกตามควยผมมา
จังหวะนั้นเอง ที่ผมออกแรงดันมันเข้าไปจนสุดอย่างรวดเร็วและรุนแรงจนก้นเธอกระไปกระแทกทีนอน
"โอ้ยยย" เสียงเธอร้องโหยหวน
ผมไม่สนใจอะไรแล้วตอนนี้ ประกบจากจูบเธอแล้ว กระน่ำซอยเป็นจังหวะ ไม่ช้าหรือเร็วจนเกินไป
เราต่างได้ยินเสียงครวญครางของกันและกันในลำคอ ขณะที่ตอนนี้เราประกบจูบปากแรกลิ้นกันอย่างดูดดื่ม สักพักนึงเธอเป็นฝ่ายร้องขอจะโชว์ฝีเอวบ้าง
ผมก็ยอมให้เธอทำตามคำขอ โดยที่ผมลงไปนอนหงายกับที่นอน แล้วเธอก็เดินเข่ามาคล่อมร่างของผม จับบเอาควยของผมยัดเข้าใส่รูหีตัวเอง
เธอไม่ได้กระแทกมันขึ้นลงอย่างที่ผมทำ แต่ทำกำลังบดมันอยู่อย่างรุนแรงจนผมกลัววว่าเส้นขนของเราจะพันกัน
"ซี๊ดดดดด อื้ออออ" เธอร้องครวญครางใบหน้าเหยเก แต่ก็ยังไม่หยุดบด
สักพักผมก็ อดใจไม่ไหวคว้าคอเธอมากอดแล้ว กระหน่ำเดี้ยงสวนเธอขึ้นไปอย่างไม่คิดชีวิต จนเสียงเตียงลั่น เอี๊ยดๆๆๆ ราวกับจะแตกเป็นเสี่ยงๆ
ตอนนี้เสียงของเธอเปลี่ยนจากเสียงครางเป็นเสียงร้องแล้ว
"โอ้ยๆๆๆๆ อือออ.."
ต่อจากนั้นผมบอกให้เธอคลานเข่าที่ปลายเตียง ส่วนตัวผมเองลงไปยืนประกบเธอจากด้านหลังส่งควยเข้าไปในหีของเธอ แล้วบรรจงกระแทก เสียง ป๊าป ป๊าป ป๊าป เธอร้องโหยหวน ผมเองก็อดครางไม่ได้เช่นกัน เพราะท่านี้มันเป็นจุดตายของผม
"โอ้วววว ฟิตจังเลย หีจอยตอดควยเค้าจัง" ผมพร่ำเพ้อ ซอยไปไปเรื่อยๆ
จนเธอร้อง
"โอ้ยยย ไม่ไหววแล้ววว "อ้ววว จะแตกกกก แล้ววว" ร่างของเธอสั่นกระตุก
ผมจึงเร่งจังหวะ ซอยอย่างรุนแรง พั๊บ พั๊บ พั๊บ พั๊บ เสียงกระทบของมันดังรัวๆ อยู่สักพัก
"โอ้ยยยย แตกแล้ววววว อ้าาาาาาา ซี๊ดดดด" ในที่สุดผมก็สิ้นฤทธิ์ ปล่อยน้ำแตกเต็มถุงยาง
"ไม่น่าพี่แนทถึงชมใหญ่" เธอพูดขนาดทิ้งตัวลงไปนอนคว่ำหน้าหายใจหอบ
ผมก็ ลงไปนอนกอดพลางหอมที่ผมเธอเบาๆ

เรานอนกอดกันสักพัก ก็ลุกขึ้นล้างเนื้อล้างตัว ผมออกไปส่งเธอขึ้นรถ แล้วก้นั่งรถไปบ้านหน้า ย่านบางแค

น้าของผม ท่านชื่อน้าอ้อย น้าอ้อยมีลูกสาว2คน ส่วนสามีแกเสียไปตั้งแต่เมื่อปีก่อน

"สวัสดีครับน้าอ้อย"
"มาแล้วหรอจ๊ะจวน น้าเตรียมห้องไว้ให้ละ เอาของไปเก็บแล้วก็อาบน้ำอาบท่าสะนะ แล้วลงมากินข้าวกัน ไม่ได้เจอนานโตเป็นหนุ่มแล้วนะเนี่ย" น้าสาวผมทักทาย
"น้าก็ยังสวยเหมือนเดิมเลยนะครับ"
"แหม ปากหวานจังนะเรา น้าไม่มีอะไรให้หรอกน๊า"
พอผมอาบน้ำเสร็จเรียบร้อยก็ลงมาทานข้าว
"ยัยโม ลงมาทานข้าวได้แล้วลูก" น้าอ้อยตะโกนเรียก
แว๊บแรกที่ผมเห็นโม ผมแทบจำผิดคิดว่านี่คือพี่ส้ม ไม่ได้เจอกัน 4-5ปี เธอโตเป็นสาวสวยเหมือนพี่ส้มตอนนั้นไม่มีผิด

แสน รัน จวน ตอนที่2

ตอนที่ 2 คุณ...ครู

แม้จะไม่คุ้นเคยเท่าไหร่กับการถูกเชิญตัวมาอย่างนี้ แต่ผมก็ไม่ได้แปลกใจอะไร

จึงตามชายฉกรรจ์ที่นำทางมาอย่างเงียบๆจนถึงห้องๆ หนึ่งของโรงแรมชื่อดังกลางกรุง

ชายฉกรรจ์คนนั้นเคาะประตูเรียกชายอีกคนหนึ่งออกมาเปิดประตู เขากล่าวเชิญผมเข้าไปข้างใน โดยที่ชายฉกรรจ์ที่นำทางผมมาไม่ได้ติดตามเขาไปด้วย 

"นั่งก่อนสิ" ชายวัยกลางคนรูปร่าง สูงใหญ่เอ่ยปากบอกผม

"ขอบคุณครับ" ผมนั่งลงตามที่เขาบอก แม้ยังไม่รู้จักว่าเขาเป็นใคร แต่ความรู้สึกแรกหลังจากที่ได้สบตากับเขากลับกลายเป็นความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย มันไม่ใช่ความเคารพ ยำเกรง หรือหวาดหวั่นใจแต่อย่างใด

"นายคือ.."

"แสนฤทธิ์ ครับ"  ผมตอบคำถามทั้งๆที่รู้ว่า เขาก็คงรู้คำตอบดีอยู่แล้ว 

"ที่ฉันเรียกนายมาพบวันนี้เพื่อจะขอบคุณนาย ที่ช่วยลูกชายฉัน และก็มีสิ่งตอบแทนเล็กน้อยๆเป็นสินน้ำใจมอบให้นาย" เขาพูดพลางยื่นเช็คให้ ผมเห็นจำนวนเงินแล้วบอกเขาว่า 

"ผมรับไม่ได้ครับ" เขายิ้มน้อยๆที่มุมปากแล้วพูดต่อไปว่า

"จริงๆก็ถือเป็นค่าไฟแช็คของนาย รวมกับที่นายช่วยให้ฉันประหยัดค่ารักษาพยาบาล ห้าแสนก็คงไม่มากไปหรอก" 

"ถ้านายไม่เต็มใจจะรับเงินก้อนนี้ฟรีๆ ฉันก็จะขอให้นายทำงานให้ฉัน"

"กลับไปเรียนหนังสือสะ ฉันขออธิการไปแล้ว พรุ่งนี้นายไปเรียนที่นั่นได้เลย"

"ส่วนหน้าที่ของนายคือคอยดูแลลูกชายฉัน โดยที่ไม่ต้องบอกให้มันรู้ คงไม่ยากเกินไปนะ สำหรับฝีมืออย่างนาย" เขาพูดเรื่อยๆ 

"ผมจะรับไปคิดดูครับ"

พูดจบผมก็ลุกขึ้นเดินกลับไปที่ประตูโดยไม่ได้หยิบเชคมาด้วย

"จ่าสิทธิเป็นไงบ้างละ สบายดีไหม" 

"คุณรู้จักพ่อผม" ผมหยุดเดินหันหลังกลับมาถาม

"คนเคยคบหากันมาก่อนน่ะ" บทสนทนาของเราสิ้นสุดลงเพียงเท่านี้

ระหว่างกลับบ้าน พี่พลเจ้าของร้านที่ผมทำงานอยู่โทรมา
"แสนวันนี้ไม่ต้องมาทำงานนะ ร้านโดนปิด 30 วัน ก็สงสัยที่มีเรื่องเมื่อคืนแหละ ตร.เขาบอกว่าเราปล่อยปะละเลยให้มีการพกอาวุธเข้ามา"

--------------------------------------------------------------------------

เช้าวันนั้น
"ไอ้เหี้ย ชิบหาย สายแล้ว เห้ย ตื่นได้แล้วไอ้จวน"
"สายไรวะ วันนี้เรียนตั้ง สิบโมง"
"ก็เนี่ย สิบโมงแล้ว"
"อ่าวไอเหี้ย อ้าวแล้วไม่บอกกู" ไอ้จวนร้องด่าผมแทนสะงั้น
แล้วผมสองคนก็รีบล้างหน้าแปรงฟัน แต่งตัวไปเรียนโดยที่ไม่ทันได้อาบน้ำ
วันนี้บรรยากาศในชั้นเรียนดูแปลกๆ พวกผมสองคนกลายเป็นเป้าสายตา และทุกคนล้วนซุบซิบนินทา ก็คงเป็นเรื่องวีรกรรมเมื่อคืนนี้แหละ
วันนี้ไอ้บาส ควงคู่มากับ เก๋ สาวผิวสีแทนหุ่นดีที่เรียนเซคเดียวกัน ไอ้จวน เล่าว่าเมื่อคืนก่อนมีเรื่องไอ้บาสจีบเก๋ใหญ่ ดูท่าทางเก๋ก็ออกจะหลงคารมของมัน พอสบโอกาสที่เก๋ ไม่อยู่ ไอ้บาสก็เอ่ยปากชวนผมกับไอ้จวนไปทำภารกิจที่เราตกลงกันไว้ มันบอก
"วันนี้แหละฤกษ์ดี หรือมึง จะไปทำกิจกรรม รับน้องหลังเลิกเรียน ไอ้สัสเขาเกลียดพวกมึงกันหมดแล้ว นี่กูได้ยินมานะ ว่ารุ่นพี่เขาจะตัดหางปล่อยวัดมึงสองตัว กูว่าไม่ต้องมีพี่รหัสกันละพวกมึง"
"เออ ไม่มีก็ไม่มีสิวะ กูก็เบื่อพวกแม่งเหมือนกัน" ไอ้จวนพูดฉุนๆ
"แล้วไงมึง เจ้าภาพ พร้อมป่าววะ" ไอ้บาสหันมาถามผม
"เงินอะพร้อม แต่กูไม่อยากวะ"
"ไม่กล้าสินะมึง ฮ่าๆๆๆๆ" ไอ้จวนแซว

ตลอดวันนี้ทั้งวัน ผมยังไม่เห็นพี่แอนเลย เจอแต่พี่เอ พี่เอ บอกว่าพี่แอนไม่ค่อยสบายวันนี้เลยไม่ได้มาเรียน
"มีเบอร์พี่แอนไหมครับ ผมอยากจะ.."
"อย่าพึ่งเลยจะ ถึงโทรไปตอนนี้ก็คงไม่ติด แอนคงอยากอยู่คนเดียวสักพัก"
"แล้วพี่แอน เป็นอะไรมากไหมครับ"
"ไม่หรอกจะ พี่ว่านอนพักสักหน่อยคงจะดีขึ้น"
"แล้วพี่แบงค์"
"ไม่รู้สิ ไอ้คนอย่างนั้นอย่าไปพูดถึงมันเลย" พี่เอตอบอย่างมีอารมณ์
วันนั้นทั้งวัน ผมก็ไม่ได้เจอไอ้แบงค์เหมือนกัน

พอตกเย็น ผม ไอ้จวน ไอ้บาส ก็ไปทำภารกิจกัน ที่อาบอบนวด แถวๆ นั้นแหละ
"โห่ ไอเชี่ย น่าจะไปที่ไกลๆหน่อย แม่ง เกิดใครผ่านไปผ่านมาเห็น อายเค้าตายห่าเลย" ผมบ่นกับพวกมัน
"ไปไกลทำเส้นตีนไรวะ มีทีเด็ดอยู่ใกล้ๆ ใครจะเห็นก็ช่างมันดิ นี่มันที่สำหรับลูกผู้ชายโว้ย"
เราเข้าไปในสถานบันเทิงแห่งนี้ สถานที่ถูกตกแต่งอย่างหรูหรา ไปถึงก็มีบริกร มาตอนรับพวกเราอย่างดี เชิญครับพี่ รับเครื่องดื่มอะไรดีครับ
"เบียร์ 2 เป๊ปซี่ 1" ไอ้จวนสั่งอย่างรู้ใจว่าผมไม่นิยมแอลกอฮอร์ พร้อมทั้งทริปให้บริกรคนนั้นไป สักพักเครื่องดื่มก็ถูกนำมาเสริฟ บริกรก็แนะนำ น้องๆหลายคนพร้อมทั้งอธิบายเรื่องราคา ขนาดที่ผมกวาดสายตามองไปรอบๆ ก้ต้องตกใจสุดขีด
"ชิบหายละกู" ผมรีบเลี้อยลงกับโซฟาในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอน พยายามทำตัวให้เล็กที่สุดเท่าที่จะทำได้
"มึงเป็นเหี้ยอะไรทำหน้ายังกะเจอผี" ไอ้จวนถาม
"ไม่ใช่ผีหรอก แต่เป็พี่กู"
"เฮ้ย อย่าบอกนะว่าพี่มึงทำงานที่นี่ คนไหนวะชี้ให้กูดูหน่อย เผื่อกูถูกใจ ฮ่าๆ" ไอ้บาสทำทาท่างกระตือรือล้น
"กูว่ามึงมึงคงไม่ถูกใจหรอก" ผมพูดพลางชี้ไปทางทีพี่ผมนั่งอยู่ให้พวกมันดู
"อ่าวไปไหนแล้ววะ" สงสัยพี่ผมคงไปแล้วหรือว่าไม่ทันเห็นผม
หลังจากนั้น พวกผมสามคนก็เลือกได้ ผมเลือกคนผมยาวผิวขาวออกจะตัวเล็กๆหน่อยอายุไม่น่าเกิน20 ไอ้จวนเลือกสาวผมสั้นดูโฉบเฉี่ยว ส่วนไอบาสเลือกสาวหน้าใหญ่ใจโต บริกร พาน้องๆมานั่งข้างๆพวกผม สาวผมยาวแนะนำตัวว่าชื่อเอนจอยด์ น้องผมสั้นชื่อแคนดี้ ส่วนอีกคนชื่อแนท ไม่รู้น้องแนทเขาได้แรงบันดาลใจมาจาก ดาราหนังโป๊ชื่อดังคนนั้นหรือป่าว เพราะทรวดทรง สะบึมไม่แพ้กัน นั่งคุยกันสักพักก็ตกลงขึ้นห้อง ก่อนไปเรียกบริกร มาคิดค่าเสียหาย
"ไม่เป็นไรครับพี่ เฮียเอกจัดการให้เรียบร้อยแล้วครับ"
ผมคิดในใจ ซวยละแสดงว่าเห็นสินะ
"ไอ้เฮียเอก นี่ใครวะอยู่ดีๆมาออกให้หมดเลย" ไอ้จวนถามผม
"พี่ชายกุเองแหละ"
"อ่าว พี่ที่มึงเจอคือพี่ชายมึงหรอกหรอวะ ดีนะที่กูไม่ได้เลือก ฮ่าๆ" ไอ้บาสแซว

พวกเราทั้งหมดถูกนำทางไปยังห้อง วีไอพี ที่ข้างในมีห้องคล้ายๆห้องรับแขกขนาดใหญ่มีทีวีพร้อมสำหรับร้องคาราโอเกะ มีโซฟาดูหรูหราแต่ที่จะแปลกไปก็คือมีอ่างน้ำขนาดใหญ่ที่ถูกเปิดน้ำเตรียมไว้แล้ว สำหรับลงไปได้พร้อมกันทั้ง 6คน สบายๆ นอกจากนั้นยังมีห้องย่อยๆอีก3ห้องภายในก็มีอ่างอาบน้ำสำหรับ2-3คน และเตียงนอนขนาดคิงส์ไซด์
 พวกเรานั่งกันที่โซฟา เปิดเพลงร้องไปพลางระหว่างที่รอเครื่องดื่ม ตอนนี้ผมเห็นไอ้บาส กอด หอม ล้วง แนทอย่างสนุกมือ ส่วนไอจวนก็คล้องคอน้องแคนดี้ ร้องเพลงไปพลางหอมแก้มน้องไปพลาง ส่วนผมนั่งสั่นเป็นลูกหมาตกน้ำเลย จนน้องเอนจอยด์ ต้องชวนคุย "พึ่งเคยมาเที่ยว ครั้งแรกหรอค่ะพี่"
"คะ..ครับ" ผมตอบเสียงสั่น เพราะตอนนี้ เสื้อผ้าของพี่แนทสาวทรงสะบึ้มได้ถูกทอดออก เหลือเพียงชุดชั้นในสีดำที่เข้าคู่กันเท่านั้น
"แหม พี่มองพี่แนทตาเป็นมันเลยนะ นู๋ไม่สวยหรอ" น้องเอนจอยด์ร้องท้วง
"ปะ..ป่าวครับ น้องจอยก็สวยมาก"
"จิงปะ ปากหวานจัง คอยชิมหน่อยสิ" น้องจอยพูดไม่พูดป่าว เอาปากมาประกบปากจูบผมเฉยเลย จนผมสะดุ้ง ไอ้บาสเห็นเลยร้องแซว
"น้องจอยก็ เบาๆกะมันหน่อย มันยังซิง ฮ่าๆๆ"
"โห จอย น่าอิจฉาจัง ทั้งหล่อ ทั้งตี๋ ทั้งซิง" น้องแคนดี้บอก
"พี่ก็ซิงนะจ๊ะ" ไอจวนบอกน้องแคนดี้ มือไม้ไม่อยู่สุข
"จิงหราาา จ้างให้ก็ไม่เชื่อ" น้องแคนดี้พูดเสร็จก็หันไปประกบจูบปากกับไอจวนอย่างดูดดื่ม
"ปะ อาบน้ำกันดีกว่าหวะ กูจะไม่ไหวละ" ไอ้บาสเสนอ
ผมทำท่าจะเดินเข้าไปเข้าไปในห้อง แต่ไอ้บาสร้องทัก
"ไอ้รัน มึงจะไปไหน มานี่ อาบด้วยกันสิวะ"
"อาบด้วยกันหมดนี่ เนี่ยนะ ไม่เอาอะกูอาย"
จังหวะนั้น น้องเอนจอยด์ ที่บัดนี้ไม่เสื้อผ้าอาภรณ์ติดกายเลยสักชิ้นเดียว ไม่รู้สาวเจ้าทอดทิ้งไปตั้งแต่เมื่อไร ผมเห็นแล้วก็ขนลุก ไม่ต้องพูดถึงน้องนู๋ในกางเกงผม ที่หลับไม่ลงตั้งแต่ ย่างเท้าเข้ามาในห้องนี้
"มาค่ะ เดี๋ยวจอยถอดเสื้อให้" น้องจอยก้าวเข้ามายืนข้างหน้าผม แต่ผมกลับไม่กล้าสบตาน้องเค้า ทั้งๆที่มีของดี อยู่ตรงหน้า แต่ตาผมกลับทรยศมองพื้น มองเพดานสะงั้น
ผมเหลือบไปเห็น ไอ้บาสกับ ไอ้จวน ที่ตอนนี้แก้ผ้าล่อนจ้อน กระจู๋ชี้โด่เด่ กันทั้งคู่ ของไอบาส ดูจะไม่ใหญ่มาก ถ้าเทียบกับของผม หรือ ของไอจวน ที่ทั้งดำทั้งใหญ่ ผมได้ยินน้องแคนดี้ร้องว่า วันนี้คงเจอศึกหนัก พี่แนทช่วยนู๋ด้วยน๊าา ฝ่ายพี่แนท ร้องตอบว่า ไม่มีปัญหาจะ
ถึงตอนนี้ ผมก็โดนน้องเอนจอยด์ หลอกคราบเรียบร้อยเป็นคนสุดท้าย น้องจอยที่เห็นของผมเป็นคนแรก ร้องว่า "โหนี่ขนาดไม่เคย ทำไมพ่อให้มาเยอะจังคะ"
ไอ้บาสได้ยินก็หันมามองพลางร้องว่า
"แม่งกูอิจฉาพวกมึงวะคนนึงยาว คนนึงใหญ่ ส่วนกูแม่งพ่อไม่รัก"
ไดยินไอ้บาสตัดพ้ออย่างนี้ ผมก็บไอ้จวนก็หัวเราะกันอย่างผ่อนคลาย เอาเข้าจิงถ้าเรื่องความใหญ่ ผมเป็นลองไอจวนแน่ๆ แต่ของผมจะยาวกว่ามันนิดหน่อย
ตอนนี้พวกเราทั้ง 6 คนก็แช่น้ำอยู่ด้วยกัน น้องเอนจอยด์ พยายามปรนนิบัติผมอย่างดี ขัดสีฉวีวรรณผมทั้งตัว หยั่งกะแม่อาบน้ำให้ลูก ผมก็อยู่เฉยๆ ให้น้องทำไป น้องจอยกระซิบบอกผม "จับของนู๋ก็ได้นะคะ"
ผมตอบกลับด้วยการเอามือไปจับนมน้องเบาๆ น้องจอยจัดเป็นผู้หญิงตัวเล็ก อกจึงไม่ใหญ่มากแต่ นมแน่นเหลือเกิน อาจเป็นเพราะน้องยังอายุไม่มากเท่าไร
"มือใครเนี่ย ซนจัง" พี่แนทร้องขึ้นมา ผมจึงหันไปมอง ปรากฎ เป็นไอจวนที่ กับไอ้บาส ที่กำลังรุมเคล้นนมพี่แนทอย่างมันมือ ไอ้จวนที่ตอนนี้มือนึงก็กอดคอน้องแคนดี้พลางบี้นมน้องไปพลาง อีกมือก็ไปขยำนมพี่แนท ตัวพี่แนทเองคงจะนึกขึ้นได้ว่ามือที่มาสัมผัสเรือนร่างเธอมันมากกว่าสองมือเลยร้องแซวขึ้นมา
ไอ้จวนเห็นผมกับน้องจอยมองมา เลยพูดว่า
"น้องจอยจ๋า มามะมาหาพี่ดีกว่ารับรองเร้าใจกว่าเยอะ ปล่อยให้ไอ้เบือกนั่นมันชักว่าไปฮ่าๆๆ " พูดจบ มันกับไอ้บาส ก็หัวเราะกันสนุกสนาน
"ไม่ค่ะพี่ วันนี้นู๋จะเป็นครู อิอิ"

น้องเอนจอยด์พูดพูดเสร็จก็ จูงมือผมขึ้นจากอ่างเดินเข้าไปในห้องอีกห้องหนึ่ง เข้าไปถึง น้องจอยก็ให้ผม ลงไปในอ่างอาบน้ำ แล้วเปิดน้ำล้างตัวผมกับตัวน้องเองอีกรอบ เสร็จแล้วก็เอาผ้ามาเช็ดตัวให้ผม และบอกให้ผมไปนอนรอที่เตียง ไม่นานพอน้องจอยเช็ดตัวจนแห้งก็ตามมาขึ้นมา
"นอนคว่ำก่อนค่ะเดี๋ยวจอยนวดให้" ผมก็ทำตามอย่างว่าง่ายแต่ตัวยังสั่นๆอยู่
"หนาวหรอคะ ให้จอยหรี่แอร์ไหม" น้องจอยถามผมอย่างเอาใจใส่
"มะ ไม่เป็นไรครับ" ผมตอบเสียงสั่นๆ เพราะตอนนี้ น้องจอยขึ้นมานั่งบนตัวผม ที่นาผืนน้อยของน้องจอยตอนนี้ประทับอยู่ตรงสะโพกของผม ผมไม่ได้เห็นหรอกเพราะนอนคว่ำอยู่ แต่มันสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากสิ่งที่ผมไม่เคยสัมผัสมาก่อนในชีวิต
น้องจอยเริ่มลงน้ำหนักนวดไหล่ไล่มายังหลัง สะโพก ต้นขา ของผม
"ถ้าเจ็บบอกได้นะคะ" น้องจอยยังคงถามด้วยความเป็นห่วง
"ไม่เจ็บหรอกครับ" มันเป็นอย่างนั้นจิงๆ เพราะตอนนี้ ไม่ได้สนใจมือที่น้องจอยกำลังนวดตัวผมเลย เพราะผมเพ่งสมาธิทังหมดไปเฉพาะบริเวณที่นาผืนนั้น สัมผัส ครูดไปทั่วทั้งร่างกายของผม ตามจังหวะที่น้องจอยเคลื่อนไหว เหมือนตกอยู่ในภวังค์
ไม่นานนักนอกจอยก็บอกให้พลิกตัวนอนหงายเลยค่ะพี่ ผมก็ทำตามทันทีราวกับต้องมนต์สะกด ยังไม่ทันได้พูดพล่ามทำเพลง น้องจอยก็ก้มลงมาประกบจูบปากทันที เธอพยายามส่งลิ้นเข้ามาในปากขอผมที่ตอนนี้เข้าใจความต้องการของเธอแล้วจึงปล่อยให้มันผ่านทางเข้ามาอย่างง่ายดาย นี่เป็นครั้งแรกในชีวิต ที่ผมได้ประกบจูบปากใครสักคนอย่างดูดดื่ม มือไม้ของน้องจอยอยู่ไม่สุข เพราะตอนนี้เธอกำลังลูบไล้ไปทั่วร่างกายผม จนไปถึงจุดสำคัญที่ทำเอาผมถึงกับสะดุ้ง
น้องจอยผละปากออกจากริมฝีปากของผม แล้วส่งยิ้มหวานๆให้ ก่อนที่เธอจะเริ่ม ละเลงลิ้นลงที่หน้าอกของผม จากที่เมื่อกี้โดนมือสัมผัสก็แทบจะทนไหวแล้ว ตอนนี้มาโดนลิ้นของเธอ มันทำให้เกร็งจนต้องกัดฟัน เธอเห็นดังนั้น จึงขึ้นมากระซิบที่ข้างหูผมว่า
"ทำตัวสบายๆค่ะ ไม่ต้องเกร็ง ถ้าเสียวก็ครางออกมาเลยก็ได้"
แล้วเธอก็จัดการลงลิ้นทั่วร่างกายผมต่อ ไล่ตั้งแต่หน้าอกเรื่อยมาจนถึงท้องน้องและตอนนี้ ลิ้นของเธอเดินทางมาถึง จุดยุทธศาสตร์สำคัญของผมแล้ว
เธอบรรจงเลียที่โคนของมันไล่ขึ้นมาจนถึงส่วนปลาย ตอนนี้ผมกลั้นเสียงไว้ไม่ไหวแล้ว "ซี๊ดดดด โอ้วววว" เธอเงยหน้าขึ้นมาสบตาผมแล้วยิ้มให้ก่อนจะอมของผมอย่างไม่รังเกียจ "โอ้ยยย ซี๊ดด" ผมเสียวจนต้องเป่าปาก
น้องจอยพยายามอมของผมเข้าไปให้ลึกที่สุดหวังจะอมให้สุดลำ แต่ความพยายามของเธอไม่สำเร็จ เธอจึงเปลี่ยนมาออกแรงดูด ของผมแทน แรงดูดมหาศาล ลิ้นที่กระดกอย่างถี่ยิบอยู่ในปากของเธอ มันทำให้ผมไม่อาจจะต้านทานความรู้สึกเสียวซ่านนี้ได้อีกต่อไป "โอ้ยยย ไม่ไหวแล้ววว อ๊าาาา"ผมเกร็งตัวร้องครวญครางมือจิ๊กผ้าปูที่นอนได้ไม่นานก็สุดจะอัดอั้น ปล่อยน้ำรักเข้าเต็มปากน้องจอย แต่เธอก็ยังดูกลืนน้ำรักของผมอยู่โดยไม่มีท่าทีรังเกียจสักนิด เธอดูกินน้ำของผมจนแห้งเหือดแล้ว จึงพูดกับผมว่า น้ำตัวเองออกเยอะจัง แล้วหอมแก้มผมหนึ่งทีก่อนที่จะลุกไปบ้วนปาก
ผมนอนอ่อนแรงมองเรือนร่างที่สวยงาม ใบหน้าที่เปื้อนรอยยิ้มหวานๆแทบจะตลอดเวลา เดินไปเดินมาอยู่พักนึง เธอก็ขึ้นมานอนในอ้อมกอดของผมบนที่นอน
"มาทำที่นี่นานยังครับ"
"ก็พึ่งมาไม่นานหรอก แล้วก็ไม่ได้มาทำบ่อยด้วย นานๆมาที แต่วันนี้โชคดีจัง ได้มาเจอหนุ่มๆซิงๆ ปกติเจอแต่คนแก่หัวงู"
"แล้วพี่เสร็จแล้วอย่างนี้..."
"จอยไม่ปล่อยพี่หรอก ถ้ายังไม่ได้เอาอะ อิอิ"
ว่าแล้วเธอก๋เริ่มปฎิบัติการณ์ปลุกไอ้ตัวดีของผมอีกครั้ง คราวนี้เธอเริ่มจากล่างขึ้นบน ไล่จากจูบฝ่าเท้าของผมอย่างไม่รังเกียจไล่ขึ้นมาเรื่อยๆจนถึงไข่ของผม เธอจัดการกับมันทันทีด้วยลิ้นและปากของเธอ มันเป็นความรู้สึกที่เสียวเกินบรรยายจริงๆครับ เล่นเอาผมต้องบิดตัวด้วยความเสียวซ่าน และมันก็ได้ผลดีเหลือเกินเพราะตอนนี้ อาวุธคู่กายของผมกลับมาพร้อมใช้งานอีกครั้ง น้องจอยเห็นแล้วก็อมยิ้มขึ้นมากระซิบที่ข้างหูผม
"เห็นมะ ยังงัยๆ วันนี้พี่ก็เสร็จจอย" แล้วเธอก็ละเลงลิ้นที่หูของผม มันทั้งเสียวทั้งจั๊กกะจี้อย่างบอกไม่ถูก
ผมเหลือบมองนาฬิกา เวลามันผ่านมาเกือบชั่วโมงครึ่งแล้วผมเลยถามน้องจอย
"มันจะไม่เลยเวลาหรอ เห็นเพื่อนมันบอก ว่าแค่ชั่วโมงครึ่ง"
"สำหรับพวกพี่ ไม่เป็นไรค่ะ"
"แต่ตอนนี้ นู๋จะไม่ยอมให้พี่เอา ถ้าพี่ไม่ทำให้นู๋บ้าง"
เธอพูดเสร็จก็เอื้อมมือมาจับมือผมไปวางที่หน้าอกเธอ
"บีบมันสิคะ เบาๆก่อนนะ" ผมก็ทำตามที่เธอบอกเหมือนเดิม
"อื้มม อย่างนั้นแหละค่ะ" ตอนนี้ผมเองก็เริ่มมันมือจึงพลิกตัวเทอลงไปนอนหงายมั่ง
"ดูดนมนู๋หน่อยสิคะ" เธอกระตุ้นผม ผมจึงจัดให้ ก้มลงไปดูดนมเธอทั้งซ้ายขวาอย่างหิวกระหาย สักพักเธอก็ใช้มือเธอกดหัวผมลงไปข้างร่างเป็นสัญญาณว่า ผมควรจะทำอะไรกับส่วนนั้นของเธอบ้างเป็นการตอบแทน แต่ผมก็ไม่อาจกั้นใจละเลงลิ้นไปทั่วเหมือนที่เธอทำกับผมได้ บริเวณนั้นของเธอมีขนขึ้นพองามเหมือนผ่านการตัดแต่งมาบ้าง ส่งกลิ่นคาวน้อยๆ พอให้ชื่นใจ ผมก้มลงจูบบริเวณที่ปกคลุมไปด้วยขนน้อยของเธอสอง สามที ก็ขึ้นมาประกบปากจูบเธอแทน แล้วส่งมือของผมลงไปทำหน้าที่แทนตรงส่วนนั้น พอปลายนิ้วได้สัมผัสกับส่วนนั้นของเธอ ผมก็พบกับความเปียกชื้นน้อยๆ ซึมมาจากกลีบพลูคู่งาม ผมพยามบดนิ้วแทรกลงไปตรงกลางตวัดนิ้วขึ้นลงเบาๆ เพราะกลัวเธอจะต่อว่า แต่เธอไม่ได้มีอาการเช่นนั้นเลย
"อื้อออ" มีเสียงเบาๆ เล็ดรอดมาจากลำคอของเธอ ตอนนี้เธอดูกระสับกระส่ายนิดๆแล้วเธอผละปากออกจากปากผม แล้วจับผมให้พลิกลงไปนอนหงายอีกครั้ง คราวนี้เธอไม่พูดอะไรเลย ไม่มีรอยยิ้มหวานๆอีกต่อไปแล้ว แววตาของเธอเต็มไปด้วยความหื่นกระหายเธอก้มลงใช้ริมฝีปากดูดอาวุธลับของผมอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง ไม่นานเธอก็เอ้อมมือไปแกะถุงยางและบรรจงคาบมันไว้ในปากก่อนจะก้มหน้ามาใส่ถุงยางให้ผมด้วยปากของเธอ มันช่างเป็นเทคนิคที่ยอดเยี่ยมอะไรอย่างนี้ ผมทั้งตื่นเต้นละคลกับความเสียวที่เธอมอบให้
จากนั้นหลังจากที่ถุงยางได้ครอบคลุมส่วนนั้นของผมเรียบร้อบ เธอก็ลุกขึ้นมานั่งยองๆ จับท่อนน้อยของผมที่ตอนนี้ชี้โด่ใส่เข้าไปในช่องแคบๆของเธอ ก่อนจะทิ้งน้ำหนักตัวลงมา
ความรู้สึกแรกในการเสียหนุ่มของผมมันเป็นอย่างนี้นี่เอง เสียว แสบ คับ แน่น อุ่น มันเป็นความรู้สึกที่วิเศษเหลือเกิน ผมคงไม่แปลกใจเลยถ้าต่อจากนี้ผมจะเป็นไอตี๋หิด อย่างที่เพื่อนผมล้อ
"ซี๊ดดด อูยยยย มันเข้าลึกจังเลย" คำพูดแรกจากปากน้องจอย ที่บัดนี้ขโมยความหนุ่มของผมไปจนมิดลำ เธอแช่มันไว้สักพักเหมือยทำใจ ผมเองก็กำลังทำใจเช่นกัน เหมือนที่มีคนเคยเปรียบเปรยไว้ว่า คลื่นลมจะสงบก่อนที่พายุจะมา และไม่นานนักมันก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ เมื่อน้องจอยเริ่มโยกขึ้นลง จากช้า ไปเร็ว ป๊าปๆๆๆๆ เสียงก้นงามๆของเธอกระแทกกับหน้าขาของผม
"โอ้ววว โอ้ยย ซูดดดด"ผมครางไม่เป็นศัพท์ แต่ก็พยายามเด้งสวนเธอบ้างเป็นจังหวะ
"พี่จ๋าดูดนมให้นู๋ที" น้อจอยร้องขอเสียงสั่น
ผมจึงพยายามขืนให้ตัวเองขึ้นมาดูดนมของเทอ ขณะที่เธอเองก็กำลัง ขย่มของผมอย่างเมามันส์ ผมเองก็เริ่มติดใจรสสัมผัสนี้แล้วจึงดูดนมของเธออย่างโหยกระหาย แม้นมของเธอจะไม่ใหญ่ถ้าเทียบกับของพี่แนทนิ่งดูเล็กลงไปถนัดตา แต่สำหรับผม ผมชื่นชอบนมคู่แรกในชีวิตที่ผมได้มีโอกาสดูดนี้มาก แต่การที่ผมลุกขึ้นมาดูดนม มันกลับทำให้ผม ใช้ส่วนล่างเด้งสู้กับเธอไม่ถนัดนักผมจึงร้องขอเธอเพื่อให้ผมได้มีโอกาสเข้าทำบ้าง
"จอยจ๋า พี่ขอทำบ้างนะ" ผมบอกเธอ เธอจึงลงไปนอนชันขาเป็นรูปตัวเอ็มพร้อมทั้งส่งสายตายเชื้อเชิญผมอย่างว่าง่ายผมเองก็ไม่รอช้ารีบเข้าไปนั่งจ่อจะส่งจรวดเข้าถ้าของเธอ แต่ต้องชะงักนิดนึงเพราะตอนนี้ผมพึ่งได้เห็นน้องสาวของเธอเต็มๆตา ชัดๆ เป็นครั้งแรก กลีบทั้งสองสวยงามมาก เม็ดกระสันก็งดงามน่าสัมผัสอย่างยิ่ง ปากถ้าเปิดอ้านิดหน่อย เพราะเธอกำลังขย่มของผมอยู่
"มัวแต่อะไรก็ไม่รู้ รีบใส่เข้าไปสิค่ะพี่" เธอร้องเตือนสติผม ด้วยใบหน้าที่เซกซี่เป็นอย่างยิ่ง แล้วมีเหลือผมจะไม่ทำตาม จึงรีบส่งน้องชายเข้าไปทันที ผมดันพรวดเข้าไปทีเดียวมิดลำ
"โอ้ยยย พี่อะแกล้งนู๋ทำไม" ผมเริ่มขยับเข้า ขยับออก ช้าๆ
"ทีหลังพี่ อย่าดันเข้ามาหมดทีเดียวอย่างนี้รู้ไหม มันจุกค่ะ"
"จะจะ" ผมรับคำเธอ แล้วก็จัดการดันเข้าดันออก ช้าๆ เพราะทุกจังหวะที่ผมเคลื่อนไหว ภายในของเธอช่างตอดรัด ให้ผมเสียวซ่านอย่่างยิ่ง
"โอ้ววว เสียวจังเลย" ผมร้องบอกเธอ
"นู๋ก็เสียวค่ะ โอ้วววว ซี๊ดดดด พี่จ๋าซอยเร็วๆๆ กว่านี้อีกคะนู๋เสียว"
ผมกัดฟันเร่งจังหวะ ซอย ตามคำขอของเธอ "โอ้ยยยยย ซี๊ดดดด"
"ไม่ไหวแล้ววว โอ้วววว แตกแล้ว" ผมกลั้นใจซอยแรงๆอีก 4-5 ที ก็น้ำแตกออกมา
"ซี๊ดดดด อุ้ยยยย เป็นไงบ้างคะ ชอบไหม"
"ที่สุดเลยจะ" ผมบอกเธอผมดึงอาวุธอยากจากฐานปฎิบัติการณ์ของเธอ
"ศิษย์คนนี้เก่งจัง อีกหน่อยต้องเป็นยอดฝีมือแน่ๆ" เอนจอยด์เอ่ยปากชมผม พลางหอมแก้มหนึ่งที
แล้วเธอก็ชวนผมไปอาบน้ำ อีกครั้งก่อนจะออกมาใส่เสื้อผ้า นั่งรอเพื่อนๆ ทั้งสองของผม ที่ปิดประตูส่งเสียงครวญครางกันออกมาเป็ระยะๆ ไม่นานนัก พวกมันก็ออกมาจากห้อง แต่ที่ผม งงๆ คือ ไหงทั้งสี่คน ดันออกมาจากห้องเดียวกันได้ ก่อนกลับพวกผมก็จัดกันให้พิเศษน้องไปคนละนิดหน่อย แล้วก็ไม่ลืมขอเบอร์ น้องเอนจอยด์คุณครูคนสวยของผมไว้ด้วย ผมสัญญากลับเธอว่าจะกลับมาให้เธอติวให้อีกครั้งแน่นอน

"ไง ไอ้ตี๋ ตี๋หิดหรือยังมึง ฮ่าๆๆ" ไอ้บาสร้องแซว
"รู้งี้ กูแม่งหัดเอาตั้งแต่ตอนเด็กๆละ มีแฟนก็เสือกไม่กล้าเอา"
"มึงมันควายไง ไอกระดอเลี่ยมทอง ฮ่าๆๆ" ไอ้บาสยังล้อผมไม่เลิก
"ไมมึงเงียบๆวะ ไอ้จวน" ผมถามด้วยความสงสัย
"แม่ง โดนรุมจนหมดแรงไง เสือกเกิดมาใหญ่ พี่แนทเค้าอยากลอง ส่วนแคนดี้ก็ติดใจ โดนไป 3น้ำ ซึมไปเลยสิมึงฮ่าๆๆ"ไอ้บาสหัวเราะชอบใจ
"แล้วมึงอะ โดนไปกี่ที" ผมถามไอบาสแต่ไอจวนตอบแทนเสียงเนือยๆ
"แม่งไม่ช่วยกูเลย รอบเดียวก็ไปนั่งเป็นกรรมการละ"
หลังจากนั้นเรา 3คนก็แยกย้ายกันไป

พอถึงบ้านผมก็เดินฮัมเพลงเข้าบ้านอย่างอารมณ์ดี โดยที่ไม่ทันสังเกตว่า พี่ฝ้าย ลูกสาวคนโตของน้าเป็ด นั่งอ่านหนังสืออยู่แถวนั้น
"ไง รัน วันนี้อารมณ์ดีจังเลยนะ"
"อ้าว พี่ฝ้ายเอง หรอตกใจหมด"
ผมหันไปมอง พี่ฝ้าย สาวสวยวัย20 ที่ตอนนี้ใส่แค่ชุดนอนคล้ายๆชุดกระโปรงบางๆแค่นั้น มันช่างดูเย้ายวนเหลือเกิน
"มองอะไร พี่เนี่ย พี่เขิลนะรัน" เสียงของเธอเหมือนปลุกผมจากภวังค์
"ไม่มีไร ครับ ผมไปก่อนนะ"
นี่กูเป็นอะไรไปเนี่ย เมื่อก่อนไม่เคยเป็นอย่างนี้เลย พี่ฝ้ายก็ใส่ชุดนอนแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไร ฟุ้งซ่านใหญ่ละกู

----------------------------------------------------------------------------

"แม่งเล่นกูสะหมดแรงเลย"
จวน เด็กหนุ่มจากนครศรีธรรมราช เดินบ่นพึมพำกับตัวเอง ขนาดกำลังจะกลับหอพัก
"ไม่ไหวๆ ต้องหาอะไรโด๊ปสะหน่อย"
ผมเดินเข้า เซเว่น ใกล้ๆหอพัก พอเลือกซื้อของเสร็จ ก็มาต่อคิวเพื่อชำระเงิน
"อ่าว พี่แบงค์ สวัสดีครับ" ผมกล่าวทักทาย ไอ้แบงค์ที่กำลังใช้บริการเค้าเตอร์เซอวิชอยู่ หันมามองหน้าผม แต่ทำท่าทางเหมือนผมไม่มีตัวตนอยู่ตรงนั้นก่อนจะเดินออกไป
"โถ่ ไอ้เวร คนใจแคบอย่างมึง น่าไปตายให้หนอนแดกสะ" ผมบ่นพึมพัมกับตัวเอง
"รับอะไรดีคะ"
ผมหันกลับมา "รับน้องได้ไหมครับ อุ่ย ล้อเล่นๆ นี่ครับ"
ผมยื่นของที่ต้อการซื้อให้น้องเขาคิดเงิน
"102บาทค่ะ"  ผมควักเงินจ่ายให้น้องเค้าพอดี จึงรีบหยิบถุงแล้วเดินออกไป
"พี่แสตมป์" พนักงานเซเว่นตะโกน
ผมหันกลับมา
"น้องจำคนผิดแล้ว ไม่ใช่พี่แสตมป์ พี่ชื่อจวนครับ"

แสน รัน จวน ตอนที่1

แสน รัน จวน ตอนที่1 พบ...พาล

"ซี๊ดดด อือออ.."
นี่คือเสียงครางอย่างมีความสุขของส้ม หญิงสาววัย21ปี ที่นอนทอดกายอยู่เบื้องหน้าผม
"แสนขา แรงอีกสิคะ เค้าใกล้จะออกแล้ว โอ๊ยยย"
เสียงออดอ้อนเย้ายวนทำให้ผม อดที่จะทำตามคำขอของเธอไม่ไหว จึงเร่งจังหวะกระแทกหญิงสาวตรงหน้าผมอย่างรุนแรงไม่คิดชีวิต
"โอ้ยย ส้มไม่ไหวแล้ว อ๊าาา เสร็จแล้วว ซี๊ดด อ้าาาา"
ร่างกายของเธอกระตุกอย่างรุนแรงขณะเดียวกับที่ช่องพิศวาสของเทอก็ตอดรับของผมอย่างรุนแรงไม่แพ้กัน
ผมพยายามกัดฟันซอยต่อไป ไม่นาน ก็ไม่อาจจะต้านทานความเสียวซ่านนี้ได้
"แสนอะ ตัวเองเล่นแตกในเลยนะ"
น้ำเสียงของหญิงสาวเหมือนงอลๆ ขัดกับใบหน้าที่เปี่ยมล้นไปด้วยความสุข
แต่ยังไม่ทันที่ผมจะได้แก้ตัวอะไรเธอก็พูดต่อว่า
"แต่ไม่เป็นไร ส้มกินยาคุมอยู่ละ อิอิ"
พร้อมกับส่งยิ้มหวานให้ ผมจึงบรรจูงจูบเทอที่หน้าผาก ก่อนลุกขึ้นไปอาบน้ำ
"รีบอาบน้ำ นี่จะไปเลยหรอ พึ่งมาเดี๋ยวเดียว นี่ก็พึ่งจะทุ่มกว่าเอง"
"อืมม"
"แล้วเทอมนี้ จะกลับไปเรียนไหม ลงทะเบียนไปหรือยัง"
"คิดว่าคงไม่"
"ทำไมอะ ถ้าเป็นเรื่องเงินให้ส้มช่วยได้นะ เงินส้มก็เหมือนเงินแสน"
ผมหันกลับไปมองส้มช้าๆ ด้วยสายตาที่ผมส่งไปทำให้เธอรู้ทันทีว่าบทสนทนาครั้งนี้ได้จบลงแล้ว
ผมออกจากหอพักของส้ม มุ่งหน้าไปร้านเหล้าเล็กๆใกล้กับมหาวิทยาลัยย่านดินแดง
ที่นี่คือที่ทำงานของผมเอง

----------------------------------------------------------------

ก่อนหน้านั้น 3 วัน ซึ่งเป็นวันเปิดเทอมวันแรก
รัน หนุ่มน้อยปีหนึ่งวัย 18  ผิวขาว รูปร่างผอม ดูจะตื่นๆเหมือนเป็นคนไม่ค่อยมั่นใจในตัวเอง
เดินมาถึงหน้าห้องเรียน เขาคิดในใจ
"ยังไงดีวะเนี่ยกู เพื่อนก็ไม่มีแม่งเอ้ยวันเขาปฐมนิเทศน์กันก็เสือกไม่ได้มา"
เขายืนอยู่หน้าห้องพักใหญ่ มองดูคนอื่นที่เหมือนจะรู้จักกันหมดแล้ว จนใกล้ถึงเวลาเข้าเรียน เขาจึงเดินเข้าไปในห้อง เขากวาดสายตามองหาที่นั่ง เห็นมีอยู่คนนึงที่นั่งคนเดียว เป็นผู้ชาย หน้าตาหล่อเข้ม จึงเดินไปนั่งด้วย และพยายามอย่างยิ่งที่จะกล่าวทักทายก่อน
"หวัดดี เราชื่อรัน นายล่ะ.."
"กูชื่อจวน ไม่ต้องพูดสุภาพหรอก กูๆมึงๆ นี่แหละ สนิทกันดี"
"เออ จริงว่ะ ฮ่าๆ"
ไอ้จวนเล่าว่า ที่มันชื่อจวน เพราะมันเกิดที่จวนผู้ว่า จังหวัดลำพูน แม่มันธุระที่นั่นแล้วเกิดปวดท้องคลอดมันกระทันหัน ชื่อเล่นมันเลยชื่อจวน ส่วนชื่อจริงมันชื่อ ลำพูน ไอ้บาสแซวว่า ดีนะที่มึงไม่เกิดจังหวัดตราด ไม่งั้นมึงได้ชื่อ ตราดดดแอดดด แน่ ฮ่าๆๆ

นับว่าไม่เสียทีที่ผมเลือกเรียนคณะบัญชี เพราะในเซคผม มีแต่สาวๆสวยๆเพียบเลย ส่วนผู้ชายก็แต่ ผม ไอ้จวนที่มาจากใต้ ไอ้บาสที่ซิ่วมา ไอ้คิว ไอ้เต๋าสองคนนี้เป็นเพื่อนกันจบมาจากชายล้วน รวมเป็น 5คนเท่านั้น ไอ้บาสดูจะสนิท กับไอ้คิวไอ้เต๋ามากกว่า เพราะพวกมันเจอกันตั้งแต่งานปฐมนิเทศ ที่ผมกับไอ้จวนไม่ได้มา

บ่ายวันนั้น มีการนัดประชุม เจอกับพวกรุ่นพี่
ผมกับไอ้จวน มีนิสัยคล้ายๆ กันคือไม่ชอบระบบโซตัส เท่าไรแต่ผมนี่ยังไม่นักเท่าไอ้จวน รายนั้นออกจะ ต่อต้านด้วยซ้ำ
"เฮ้ยไอ้รัน มึงดูพี่คนนั้นดิอิ๋มชิบหายเลยวะ แม่งถ้ากูได้แฟนอย่างนี้จะเป็นพระคุณอย่างสูงฮ่าๆ" ไอ้จวนพูดพลางชี้ให้ผมดู
พอผมหันไปมอง เป็นจังหวะเดียวกับที่พี่เขามองมาพอดี ผมเลยยิ้มให้พี่เขาอย่างเขินๆ และพี่เขาก็ยิ้มตอบ
"หน้าแดงเลยนะมึง" ไอ้จวนแซวผม
"ไอ้สัส พวกมึงหาเรื่องแล้ว ผัวพี่แอนแม่ง มองตาขวางอยู่ทางนั้น" ไอ้บาสกระซิบบอกผมกับไอ้จวน
ไอ้บาสบอกว่า พี่แอน อยู่ปี2 ส่วนแฟนเค้าชื่อแบงค์ อยู่ปี3 มีนิสัยขี้หึงรุนแรงมาก
คงจริงอย่างที่ไอ้บาสบอก เพราะวันนั้น พวกผม 5 คนถูกสั่งให้ร้องเพลง กันจนเสียงแหบเสียงแห้ง เกือบๆ3ชม.
"ไอเหี้ย กุว่าแม่งจงใจแกล้งเราวะ บอกได้ยินแต่เสียงผู้หญิง ก็แม่งผู้หญิงเกือบ 30 คน ผู้ชายแค่ 5 คน แม่งก็ต้องได้ยินเสียงผู้หญิงสิวะ"
"เออจิง แล้วแม่งให้พวกเราตะโกน ให้ดังกว่าผู้หญิง กุแม่ง สัส" ผมกับไอ้จวนเดินบ่นกันอุบ

วันต่อมา ผมก็ได้รู้จักกับเพื่อนผู้หญิงหลายๆคน แต่ที่สะดุดตาสะดุดใจอย่างแรงคือ นัท เก๋ แอ้ม 3สาวที่สวยระดับเป็นดาวคณะสบายๆ
ไอ้จวนมันพยายาม อย่ายิ่งที่จะจีบนัท ให้ได้ แต่ผมยังไม่ได้หมายตาใครไว้เป็นพิเศษ

ตอนกินข้าวกลางวัน บังเอิญเจอพี่แอนพอดี
"พี่มาทานข้าวคนเดียวหรอครับ"
"ป่าวจะ พี่มากับ.."
ยังไม่ทันพูดจบก็ได้ยินเสียงพี่แบงค์ ตะโกนเรียก
"ไปก่อนนะ"
ผมเดินไปซื้อข้าวกับมานั่งกินแบบเซงๆ จนไอ้จวนทักว่า
"เป็นไรวะมึง นั่งเป็นหมาหงอย"
"ป่าว แค่เบื่อๆวะ"
"เบื่อเหี้ยไรวะ ปะเดี๋ยวเย็นนี้แดกเหล้ากัน"
ไอ้จวนเอ่ยปากชวน
"เฮ้ยพวกมึง จะแดกก็รอพรุ่งนี้ดีกว่า เขามีงานเลี้ยงรับน้องเล็กๆน้อยๆ เฉพาะในเซคเรา เห็นว่าพวกรุ่นพี่ปี2 เป็นคนจัดงานนี้ฟรีวะ ฮ่าๆ"
ไอ้บาส บอก
"เออก็ดีเหมือนกัน จะได้เซฟไปในตัวฮ่าๆๆ"
ท่าทางไอ้จวนดูชอบใจที่จะได้กินเหล้าฟรี

บ่ายวันนั้นไม่มีกิจกรรมหลังเลิกเรียน เลยแวะไปหาน้องสาวตัวแสบทั้ง2 ของผมที่รร.สตรีแห่งหนึ่ง
"สวัสดี ค่ะคุณรัน มารอคุณฟางกับคุณฟ้า หรอคะ" พี่หมวย พี่เลี้ยงของน้องสาวตัวดีของผมกล่าวทักเมื่อเจอผมที่หน้า รร.
"ครับพี่ ไม่รู้ว่านี่ใกล้จะเลิกกันยัง"
"ไม่นานแล้วค่ะ สัก ราวๆ 3โมงเย็นเห็นจะได้"
สักพักน้องฟ้าก็เดินมาพร้อมกับเพื่อนๆกลุ่มใหญ่ พอเห็นผมแล้วก็วิ่งมาควงแขนผมทันที
"พี่รันวันนี้นึกยังงัยมาหานู๋ถึงที่ รร.เลยคะเนี่ย"
พอเห็นเพื่อนๆของน้องฟ้ามองพลางซุบซิบ ผมเลยบอกน้องฟ้าว่า
"เพื่อนมองกันใหญ่แล้วพี่เขิน"
"เขินอะไรอะพี่ พี่น้องกันควงแขนกันก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย"
น้องฟ้าเลยแกล้งผมด้วยการตะโกนบอกเพื่อนๆว่า
"คนนี้แฟนชั้นย่ะ พวกเทออย่าหวัง อิอิ"
ผมฟังแล้วก็ เขินหน้าแดง ถึงแม้ผมจะไม่เคยคิดอะไรกับน้องสาวต่างแม่คนนี้ แต่ผมก็อดเขินอายไม่ได้จริงๆ พี่หมวยเองก็คงจะสังเกตเห็น
จึงปรามน้องฟ้าว่า
"เดี๋ยวเถอะคุณฟ้า พี่จะฟ้องคุณแม่น้อง"
น้องสาวผมทำหน้าจ๋อยๆ
"โธ่พี่หมวยอ่า น้องแค่หลอกเพื่อนๆเล่น"
"แล้วพี่หมวยละค่ะ เมื่อไหร่จะมีแฟน แบร่"
น้องสาวผมแหย่พี่เลี้ยงแล้วรีบวิ่งขึ้นไปรอในรถ
ครู่ต่อมา ผมเห็นน้องฟาง เดินจับมือมากับเด็กนักเรียนหญิงอีกคนนึง
ผมเลยถามพี่หมวยว่าคนนั้นใคร น้องฟ้าคงได้ยินเลยเปิดกระจกลงมาตอบแทนว่า
"อ๋อ นั่นพี่กิ๊ฟ แฟนพี่ฟางเอง ฮ่าๆ"
เฮ้ยนี่น้องสาวกุ เป็นเลส หรอวะเนี่ย
ผมบอกน้องฟางว่าวันนี้ พี่จะพาไปเลี้ยงฉลองเปิดเทอมใหม่ ชวนน้องกิ๊ฟไปด้วยกันก็ได้
น้องฟางตอนนี้อายุ 15ปี เรียนอยู่ชั้นม.4 ปีนี้เธอดูเป็นสาวเต็มตัวแล้ว ส่วนน้องฟ้า อายุ13 พึ่งอยู่ม.2 ดูน่ารักสดสัยตามประสาเด็กๆ

ระหว่างทางผมนั่งเบาะหน้า พี่หมวยเป็นคนขับ ส่วนน้องฟ้า น้องฟาง และน้องกิ๊ฟ นั่งเบาะหลัง มีจังหวะนึงผมหันไปเห็นกกน.สีขาวของน้องกิ๊ฟซึ่งนั่งตรงกลางและไม่ค่อยระวังเท่าไร เล่นเอาผมตาค้างและก็ท่อนล่างของผมแข็งปั๊ดเลยทีเดียว แต่ผมก็ก็ไม่กล้าบอกน้อง เพราะกลัวว่าน้องจะอายป่าวๆ แต่มันก้เป็นภาพที่ติดตาพอสมควร

ตอนกินข้าว พอก็เผลอมองหน้าน้องกิ๊ฟแล้วคิดถึงภาพที่ยังติดตาผมอยู่ จนน้องฟาง ถามว่า
"พี่รันจะกินกิ๊ฟหรือจะกินข้าวกันแน่ เห็นจ้องมาตั้งนานละ"
ผมตกใจรีบบอก "ปะ ป่าวๆ"
ส่วนน้องกิ๊ฟก็ยิ้มเขินๆ
"พี่รันว่า พี่กิ๊ฟ กับ พี่ฟางใครสวยกว่ากันคะ" น้องฟ้าตัวดีของผม ดันถามคำถามที่ตอบยากส์มาสะได้
"เอ่ออ พี่ว่าา สวยทั้งคู่แหละจะ"
มันไม่ใช่คำตอบที่เกินเลยจากความจริงเลย เพราะน้องฟางของผม และน้องกิ๊ฟสวยพอๆกันเลย แต่น้องกิ๊ฟจะหุ่นดีกว่ามีน้ำมีนวลกว่าแค่นั้น
"นั่นแน่ๆ พี่รันมองพี่กิ๊ฟตาเป็นมันอีกแล้วนะ ฟ้าบอกแล้วไงว่าพี่กิ๊ฟเค้าเป็นแฟนพี่ฟาง"
"ยัยฟ้า ใครบอกเธอว่างั้น พี่กับกิ๊ฟเป็นเพื่อนกันย่ะ แค่เพื่อนสนิท"
"เพื่อนสนิท คิดไม่ซื่อหรือป่าว ฮ่าๆๆ" ฟ้ายังกวนพี่สาวไม่เลิก
"ยัยฟ้า" ฟางมองน้องอย่างดุๆ
"ก็ได้จ้า เพื่อนก็เพื่อนจะ ฟ้าเชื่อแล้ว"
พอไปส่งน้องกิ๊ฟที่บ้านเสร็จ ผมก็ถามฟางว่า
"เรานี่เป็นทอมไปตั้งแต่เมื่อไร"
"บ้า อย่าพี่ไปเชื่อยัยฟ้ามัน ฟางเป็นผู้หญิง  กิ๊ฟก็เป็นผู้หญิง เราแค่สนิทกันมากๆ แค่นั้นเอง"
"ถ้าพี่ไม่เชื่อว่ากิ๊ฟ เป็นผู้หญิงลองจีบดูมะ เดี๋ยวฟางติดต่อให้"
น้องฟางพูดพลางเอามือตบไหล่ผม
"ไม่อาววว ไม่ได้"
น้องฟ้า ร้องบอก
"พี่รันเป็นของฟ้า คนอื่นห้าม"
"น้องฟ้า" พี่หมวยเอ่ยเสียงเย็น เล่นเอาน้องฟ้านั่งจ๋อยไปตามระเบียบ
พอถึงบ้าน น้องฟ้ารีบวิ่งไปหา น้าเป็ดคุณแม่ของเธอ พร้อมฟ้องว่า
"แม่ขา พี่ฟางแกล้งนู๋อีกแล้ว พี่หมวยก็ดุนู๋ด้วย ฮือๆ"
น้าเป็ดไม่ได้พูดอะไรออกมา แต่ลูบหัวลูกสาวสุดที่รักด้วยความเอ็นดู
"อ่าวรัน วันนี้เลิกเร็วหรอลูก พาน้องๆไปเที่ยวไหนมากันละจ๊ะ"
"ก็ไปทานข้าวกันมานิดหน่อยอะครับ"
"แล้ววันนี้ฟ้าไปอ้อนเอาอะไรจากพี่เค้าอีกป่าวเนี่ยลูก" น้าเป็ดถาม
"ป่าวคะ นู๋ไม่ได้จะเอาอะไรเลยเนอะพี่รัน เนอะ"
ผมไม่ได้ตอบอะไร ได้แต่ยิ้ม แหะๆ แล้วขอตัวขึ้นห้องนอน
ผมนึกถึงภาพติดตาของน้องกิ๊ฟวันนี้แล้วมันทำให้อัดอั้นอย่างยิ่ง เลยต้องระบายด้วยมือตัวเอง

เช้าวันรุ่งขึ้นที่มหาวิทยาลัย
"เห้ย วันนี้มีงานเลี้ยง รับน้องที่ร้านข้างๆ ม. แม่งสงสัยเลิกดึกแน่เลยวะ"
"พวกมึงจะกลับบ้านกันปะวะ หรือจะไปนอนห้องกุก็ได้นะ ไอ้จวนเสนอ เพราะมันพักอยู่ที่หอใกล้ๆ ม.นี่เอง"
"ไม่เป็นไรวะ บ้านกุอยู่ไม่ไกล"
"เออ กุก็กลับบ้านดีกว่า"
ไอ้บาส กับไอคิว ปฎิเสธ
แล้วมึงว่าไง ไอ้รัน
"เออกูว่านอนห้องมึงก็ดีเหมือนกัน แต่มึงอย่าทำไรกูนะ กูยังซิง"
"เห้ยๆ ที่ว่ามึงซิงนี่ ควยหรือตูดวะ"
ไอ้บาสแซว
"ก็ทั้งหมดแหละไอสัส"
"เชี่ยๆ ไม่ได้ๆ อย่างนี้ไม่ได้ละ กูต้องพามึงไปเปิดซิงละ รู้ถึงไหนอายเค้าถึงนั่น หน้าตาก็ดี ตี๋ๆอย่างมึงเนี่ย ไม่น่าซิง" ไอ้บาสพูด
"กูว่าถ้าได้ลองสักครั้งจากตี๋ธรรมดา แม่งจะเปลี่ยนเป็นตี๋หิดวะ ฮ่าๆๆ" ไอ้จวนพูดไปหัวเราะไป
"แล้วมึงอะไอคิว ไปด้วยกันป่าว"
"ไม่ๆ กุไม่ไป"
"อ๋อ กุเข้าใจมึง ถ้ามึงชวนกูไปบาร์เกย์ กูก็ไม่ไปเด็ดขาด ฮ่าๆๆ"
พวกผม 4คน คุยกันเสียงดัง จนโต๊ะข้างๆ คงได้ยิน ตอนนี้ผมพึ่งสังเกตุว่าพี่ แอน ก็นั่งอยู่โต๊ะข้างๆผมด้วย เล่นเอาผมอายสะจนอยากแทรกแผ่นดินหนี

ค่ำวันนั้น ที่งานเลี้ยงรับน้องก็มีพิธีกรรมนิดหน่อย เหมือนดื่มเหล้าร่วมสาบานคนละ1จอก ผมซึ่งไม่เคยดิ่มเหล้ามาก่อน พอได้ดื่มเพียวๆไป1จอกก็รู้สึกพะอืดพะอมมาก นั่งไม่พูดไม่จากกับใคร แต่ก็พยายามฝืนอยู่ต่อไป ส่วนไอ้จวน กับไอ้บาสสนุกใหญ่ กับรุ่นพี่ปี2 ชื่ออะไรผมก็ยังจำไม่ได้ พี่แอนก็ยังอยู่ โดยจับกลุ่มกับเพื่อนๆผู้หญิงนั่งดื่มกันอย่างสนุกสนาน ผมก็นั่งมองพี่เค้าไปเพลินๆ สัก3-4ทุ่ม พวกที่บ้านไกลก็ ทยอยกลับกันก่อน ตอนนี้เหลือแค่ พวกที่อยู่หอแถวๆนี้ยังกินกันอยู่
หลังจากดื่มเพียวๆจอกนั้นไปแล้วผมก็ได้แต่นั่งกินโค้กไป
แหม วงดนตรีที่เล่นอยู่ตอนนี้ก็เหมือนเล่นเพื่อผมโดยเฉพาะ นั่งเป็นพระเอกเอ็มวี เลยกู
..ฉันไม่ได้อยากเลวไม่อยากทำอย่างนี้ มันผิดจริงๆก็พอรู้ตัวดี ก็ได้แต่โทษทีที่ฉันทำไป ฉันไม่ได้อยากเลวแต่หยุดใจไม่ไหว ก็ผิดจริงๆ อย่างนี้สมควรตาย..
ผมพยายามรวบรวมความกล้า เดินเข้าไปคุยกับพี่แอน
"เอ่ออ พี่แอนครับกลับบ้านดึกจังเลยนะครับ"
"อ่อ พี่ไม่กลับบ้านหรอกจะ พี่อยู่หอ" พี่แอนตอบพลางโยกไปด้วยตามจังหวะเพลง
"อยู่คนเดียว หรือว่า.."
"พี่อยู่กับเพื่อนจะ นี่ไงพี่เอ"
พี่แอน แนะนำให้รู้จัก พี่เอ รูมเมท ของเธอ พี่เอ ดูจะเป็นคนอวบๆระยะเกือบสุดท้าย แต่ผิวพรรณดี ขาวนวลเนียนมากๆ
"ผมนึกว่าพี่อยู่กับพี่แบงค์"
"อ๋อ แค่เป็นแฟนกันแต่ไม่ได้อยู่ด้วยกันหรอก แต่พักหลังๆก็อะนะ"
แววตาของพี่แอน ดูเศร้าๆ แต่ผมก็ไม่กล้าถามเรื่องส่วนตัวของพี่เขามากไปกว่านี้
"แล้ววันนี้ พี่แบงค์ไม่มาหรอ"
จิงๆผมก็ไม่น่าถาม เพราะวันนี้เป็นงานเลียงต้อนรับน้องๆที่พี่ปี2 จัดให้น้องใหม่เท่านั้น แต่ว่า
"กูอยู่นี่" ผมได้ยินเสียงผู้ชายตะโกนมาจากทางด้านหลัง พอหันไปไม่ทันที่ผมจะพูดอะไร ก็โดนหมัดขวาตรงของต้นเสียงต่อยเข้าเต็มหน้าจนล้มทั้งยืน
"แบงค์อย่า" เสียงพี่แอนร้องห้าม
"อ๋อ อีดอกมึงจะช่วยมันหรอ" เปรี๊ย พี่แบงค์ตบพี่แอนลงไปกองวัดพื้นอีกคน แล้วเดินตรงมาที่ผม หมายจะกระทืบซ้ำ แต่ยังไม่ทันจะถึงตัวก็โดน ไอ้จวน ที่มะกี้นั่งเมาๆ กระโดดถีบ เต็มๆ จนพี่แบงค์ถลาไปชนโต๊ะล้มระเนระนาด
"ไอ้สัส มึงจะเอากับกูอีกคนใช่ไหม" พี่แบงค์ตะคอก
หวี๊ดๆ เสียงไมค์โครโฟน ดังแสบแก้วหู นักดนตรีที่บัดนี้หยุดร้องเพลงแล้วพูดแทรกขึ้นมาว่า
"น้องๆ ครับ กรุณาหยุดทำเลาะกันได้แล้วนะครับ พี่ขอ"
"มึงเสือกอะไรด้วย" พี่แบงค์ยังพาลไม่เลิก พร้อมทั้งชี้หน้าข่มขู่พี่นักดนตรี แต่พี่เขาก็ไม่ได้มีท่าทางหวั่นเกรงแม้แต่น้อย
เมื่อหายมึน ผมพยายามไปประคองพี่แอนที่ กองอยู่ข้างๆ ลุกขึ้น
"พี่ฟังผมก่อน ผมกับพี่แอนไม่ได้มีอะไรกัน เบอร์พี่เค้าผมยังไม่มีเลย"
"โธ่ ไอ้สัส" พี่แบงค์โถมเข้ามาจะต่อยผม แต่ไอ้จวนมาขวาง พี่แบงค์ที่มะกี้ พึ่งโดนถีบไปเลยไม่กล้าพลีพลามอีก
"ได้ พวกมึงจะเล่นหมาหมู่กับกูใช่ไหม" พี่แบงค์ พูดพลางหยิบปืนที่เน็บเอวมาด้วยขึ้นมา แล้วหันปลายกระบอกปืนมาที่ผม
"ไอสัส มึง โอ้ยยยย" ก่อนที่จะทันได้เกิดเหตุการณ์อะไรบานปลายไปกว่านี้ อยู่ดีๆพี่แบงค์ก็ทิ้งอาวุธลง แล้วเอากุมมือขวาของตัวเอง ร้องโห้ยหวน จังหวะเดียวกับที่ ไอจวน พุ่งเข้าชาร์ต ตัวพี่แบงค์
"ไอ้เหี้ย เรื่องแค่นี้มึงถึงกับจะยิงพวกกูเลยหรอวะ" ไอ้จวนด่าพร้อมกับเตะเข้าที่หน้าพี่แบงค์อีกหนึ่งป๊าป "สัสเอ้ย แม่งน่ากระทืบให้จมตีนตายนัก" มันยังด่าต่อไปไม่หยุด
"อย่าๆ พอแล้ว" พี่แอนที่ตอนนี้ร้องไห้ไม่หยุด ร้องห้ามไอ้จวน ผมเห็นแล้วก็สงสารเลยช่วยห้ามไอ้จวน
สักพักนึง ตร.ก็มาถึง แล้วก็ควบคุมตัวพี่แบงค์ไปสน. ส่วนผม ไอ้จวน ไอ้บาส แล้วก็พี่แอน ถูกเชิญตัวไปให้ปากคำที่โรงพักด้วย
ไอ้จวนเข้าไปคุย อะไรสักอย่างกับร้อยเวร สักพัก พวกผมก็ ถูกปล่อยกลับบ้าน ส่วนพี่แบงค์ ต้องถูกควบคุมตัวไว้ในข้อหา พยายามฆ่า และพกพาอาวุธปืนในที่สาธารณะ
"อยู่ดีๆ กุสงสัย ทำไมมันทิ้งปืนวะ" ไอ้บาสตั้งคำถาม
"กูก็งง แม่งจังหวะนั้นกูคิดว่ามีโป้งป้างแน่ๆ แล้ว" ไอ้จวนสำทับ
"แต่มึงนะ อยู่ดีๆ หาตีนให้กูตั้งแต่อาทิตย์แรกที่รู้จักกันเลยนะไอสัส" ไอบาสด่าผม
"เออๆ กูขอโทษพวกมึงด้วย ที่ทำให้เดือดร้อน เอาไว้ที่มึงบอกจะพากูไปเปิดซิงเดี๋ยวกุเลี้ยงเอง เท่าไรวะ คนละ 1000 พอปะ " ผมถามซื่อๆก็คนมันไม่เคยอะครับ
"ไอ้เหี้ย ไอ้ขี้เหนียวแม่งเล่นกูเกือบหัวใจวายตาย แค่พันเดียวอะนะ กระหรี่สวนลุม แม่งยังไม่ได้เลย สัส" ไอบาสด่าผมไม่เลิก
"มันต้องมีคนช่วยเรา" ไอ้จวนยังพึมพำกับตัวเอง เราแยกกันเมื่อถึงหน้าหอพักไอจวน
ก่อนนอนคืนนั้น ไอ้จวนถามผมว่า "ตกลงมึงชอบพี่แอนจริงๆหรอวะ"
"ไม่แน่ใจวะ" ผมตอบไปส่งๆ
"เออ รีบๆ แน่ใจหน่อยไอ้สัส ถ้าชอบก็จีบแม่งเลย ไม่ต้องไปกลัว มีไรกูช่วยมึงเอง"
"เออ ขอบใจมึงวะ ถ้าไม่ได้มึงกูว่า กูคงเดี้ยงไปละป่านี้"
"แล้วมึงไปคุยไรกะผู้กองคนนั้นวะ" ผมถามมัน
"อ๋อ ไม่มีไร เค้าแค่ถามว่า กูเป็นลูกใคร ทำไมนามสกุลคุ้นๆ"

---------------------------------------------------------------------

ที่บ้านของรันเช้าวันรุ่งขึ้น

"คุณรันไม่เป็นอะไรครับนาย ตอนนี้พักอยู่กับเพื่อนที่เป็นลูกผู้การเข้มครับ"
"อืม..."
"ส่วนมัน ได้ประกันตัวแล้วครับ"
"จัดการให้เรียบร้อยด้วย"
"ครับนาย"
"แล้วคนที่ช่วยลูกชายฉัน ชื่ออะไรนะ"
"ชื่อแสน ครับนาย"
"เย็นนี้ พาเขามาพบฉันด้วย"
"ครับนาย"