แสน รัน จวน ตอนที่1 พบ...พาล
"ซี๊ดดด อือออ.."
นี่คือเสียงครางอย่างมีความสุขของส้ม หญิงสาววัย21ปี ที่นอนทอดกายอยู่เบื้องหน้าผม
"แสนขา แรงอีกสิคะ เค้าใกล้จะออกแล้ว โอ๊ยยย"
เสียงออดอ้อนเย้ายวนทำให้ผม อดที่จะทำตามคำขอของเธอไม่ไหว จึงเร่งจังหวะกระแทกหญิงสาวตรงหน้าผมอย่างรุนแรงไม่คิดชีวิต
"โอ้ยย ส้มไม่ไหวแล้ว อ๊าาา เสร็จแล้วว ซี๊ดด อ้าาาา"
ร่างกายของเธอกระตุกอย่างรุนแรงขณะเดียวกับที่ช่องพิศวาสของเทอก็ตอดรับของผมอย่างรุนแรงไม่แพ้กัน
ผมพยายามกัดฟันซอยต่อไป ไม่นาน ก็ไม่อาจจะต้านทานความเสียวซ่านนี้ได้
"แสนอะ ตัวเองเล่นแตกในเลยนะ"
น้ำเสียงของหญิงสาวเหมือนงอลๆ ขัดกับใบหน้าที่เปี่ยมล้นไปด้วยความสุข
แต่ยังไม่ทันที่ผมจะได้แก้ตัวอะไรเธอก็พูดต่อว่า
"แต่ไม่เป็นไร ส้มกินยาคุมอยู่ละ อิอิ"
พร้อมกับส่งยิ้มหวานให้ ผมจึงบรรจูงจูบเทอที่หน้าผาก ก่อนลุกขึ้นไปอาบน้ำ
"รีบอาบน้ำ นี่จะไปเลยหรอ พึ่งมาเดี๋ยวเดียว นี่ก็พึ่งจะทุ่มกว่าเอง"
"อืมม"
"แล้วเทอมนี้ จะกลับไปเรียนไหม ลงทะเบียนไปหรือยัง"
"คิดว่าคงไม่"
"ทำไมอะ ถ้าเป็นเรื่องเงินให้ส้มช่วยได้นะ เงินส้มก็เหมือนเงินแสน"
ผมหันกลับไปมองส้มช้าๆ ด้วยสายตาที่ผมส่งไปทำให้เธอรู้ทันทีว่าบทสนทนาครั้งนี้ได้จบลงแล้ว
ผมออกจากหอพักของส้ม มุ่งหน้าไปร้านเหล้าเล็กๆใกล้กับมหาวิทยาลัยย่านดินแดง
ที่นี่คือที่ทำงานของผมเอง
----------------------------------------------------------------
ก่อนหน้านั้น 3 วัน ซึ่งเป็นวันเปิดเทอมวันแรก
รัน หนุ่มน้อยปีหนึ่งวัย 18 ผิวขาว รูปร่างผอม ดูจะตื่นๆเหมือนเป็นคนไม่ค่อยมั่นใจในตัวเอง
เดินมาถึงหน้าห้องเรียน เขาคิดในใจ
"ยังไงดีวะเนี่ยกู เพื่อนก็ไม่มีแม่งเอ้ยวันเขาปฐมนิเทศน์กันก็เสือกไม่ได้มา"
เขายืนอยู่หน้าห้องพักใหญ่ มองดูคนอื่นที่เหมือนจะรู้จักกันหมดแล้ว จนใกล้ถึงเวลาเข้าเรียน เขาจึงเดินเข้าไปในห้อง เขากวาดสายตามองหาที่นั่ง เห็นมีอยู่คนนึงที่นั่งคนเดียว เป็นผู้ชาย หน้าตาหล่อเข้ม จึงเดินไปนั่งด้วย และพยายามอย่างยิ่งที่จะกล่าวทักทายก่อน
"หวัดดี เราชื่อรัน นายล่ะ.."
"กูชื่อจวน ไม่ต้องพูดสุภาพหรอก กูๆมึงๆ นี่แหละ สนิทกันดี"
"เออ จริงว่ะ ฮ่าๆ"
ไอ้จวนเล่าว่า ที่มันชื่อจวน เพราะมันเกิดที่จวนผู้ว่า จังหวัดลำพูน แม่มันธุระที่นั่นแล้วเกิดปวดท้องคลอดมันกระทันหัน ชื่อเล่นมันเลยชื่อจวน ส่วนชื่อจริงมันชื่อ ลำพูน ไอ้บาสแซวว่า ดีนะที่มึงไม่เกิดจังหวัดตราด ไม่งั้นมึงได้ชื่อ ตราดดดแอดดด แน่ ฮ่าๆๆ
นับว่าไม่เสียทีที่ผมเลือกเรียนคณะบัญชี เพราะในเซคผม มีแต่สาวๆสวยๆเพียบเลย ส่วนผู้ชายก็แต่ ผม ไอ้จวนที่มาจากใต้ ไอ้บาสที่ซิ่วมา ไอ้คิว ไอ้เต๋าสองคนนี้เป็นเพื่อนกันจบมาจากชายล้วน รวมเป็น 5คนเท่านั้น ไอ้บาสดูจะสนิท กับไอ้คิวไอ้เต๋ามากกว่า เพราะพวกมันเจอกันตั้งแต่งานปฐมนิเทศ ที่ผมกับไอ้จวนไม่ได้มา
บ่ายวันนั้น มีการนัดประชุม เจอกับพวกรุ่นพี่
ผมกับไอ้จวน มีนิสัยคล้ายๆ กันคือไม่ชอบระบบโซตัส เท่าไรแต่ผมนี่ยังไม่นักเท่าไอ้จวน รายนั้นออกจะ ต่อต้านด้วยซ้ำ
"เฮ้ยไอ้รัน มึงดูพี่คนนั้นดิอิ๋มชิบหายเลยวะ แม่งถ้ากูได้แฟนอย่างนี้จะเป็นพระคุณอย่างสูงฮ่าๆ" ไอ้จวนพูดพลางชี้ให้ผมดู
พอผมหันไปมอง เป็นจังหวะเดียวกับที่พี่เขามองมาพอดี ผมเลยยิ้มให้พี่เขาอย่างเขินๆ และพี่เขาก็ยิ้มตอบ
"หน้าแดงเลยนะมึง" ไอ้จวนแซวผม
"ไอ้สัส พวกมึงหาเรื่องแล้ว ผัวพี่แอนแม่ง มองตาขวางอยู่ทางนั้น" ไอ้บาสกระซิบบอกผมกับไอ้จวน
ไอ้บาสบอกว่า พี่แอน อยู่ปี2 ส่วนแฟนเค้าชื่อแบงค์ อยู่ปี3 มีนิสัยขี้หึงรุนแรงมาก
คงจริงอย่างที่ไอ้บาสบอก เพราะวันนั้น พวกผม 5 คนถูกสั่งให้ร้องเพลง กันจนเสียงแหบเสียงแห้ง เกือบๆ3ชม.
"ไอเหี้ย กุว่าแม่งจงใจแกล้งเราวะ บอกได้ยินแต่เสียงผู้หญิง ก็แม่งผู้หญิงเกือบ 30 คน ผู้ชายแค่ 5 คน แม่งก็ต้องได้ยินเสียงผู้หญิงสิวะ"
"เออจิง แล้วแม่งให้พวกเราตะโกน ให้ดังกว่าผู้หญิง กุแม่ง สัส" ผมกับไอ้จวนเดินบ่นกันอุบ
วันต่อมา ผมก็ได้รู้จักกับเพื่อนผู้หญิงหลายๆคน แต่ที่สะดุดตาสะดุดใจอย่างแรงคือ นัท เก๋ แอ้ม 3สาวที่สวยระดับเป็นดาวคณะสบายๆ
ไอ้จวนมันพยายาม อย่ายิ่งที่จะจีบนัท ให้ได้ แต่ผมยังไม่ได้หมายตาใครไว้เป็นพิเศษ
ตอนกินข้าวกลางวัน บังเอิญเจอพี่แอนพอดี
"พี่มาทานข้าวคนเดียวหรอครับ"
"ป่าวจะ พี่มากับ.."
ยังไม่ทันพูดจบก็ได้ยินเสียงพี่แบงค์ ตะโกนเรียก
"ไปก่อนนะ"
ผมเดินไปซื้อข้าวกับมานั่งกินแบบเซงๆ จนไอ้จวนทักว่า
"เป็นไรวะมึง นั่งเป็นหมาหงอย"
"ป่าว แค่เบื่อๆวะ"
"เบื่อเหี้ยไรวะ ปะเดี๋ยวเย็นนี้แดกเหล้ากัน"
ไอ้จวนเอ่ยปากชวน
"เฮ้ยพวกมึง จะแดกก็รอพรุ่งนี้ดีกว่า เขามีงานเลี้ยงรับน้องเล็กๆน้อยๆ เฉพาะในเซคเรา เห็นว่าพวกรุ่นพี่ปี2 เป็นคนจัดงานนี้ฟรีวะ ฮ่าๆ"
ไอ้บาส บอก
"เออก็ดีเหมือนกัน จะได้เซฟไปในตัวฮ่าๆๆ"
ท่าทางไอ้จวนดูชอบใจที่จะได้กินเหล้าฟรี
บ่ายวันนั้นไม่มีกิจกรรมหลังเลิกเรียน เลยแวะไปหาน้องสาวตัวแสบทั้ง2 ของผมที่รร.สตรีแห่งหนึ่ง
"สวัสดี ค่ะคุณรัน มารอคุณฟางกับคุณฟ้า หรอคะ" พี่หมวย พี่เลี้ยงของน้องสาวตัวดีของผมกล่าวทักเมื่อเจอผมที่หน้า รร.
"ครับพี่ ไม่รู้ว่านี่ใกล้จะเลิกกันยัง"
"ไม่นานแล้วค่ะ สัก ราวๆ 3โมงเย็นเห็นจะได้"
สักพักน้องฟ้าก็เดินมาพร้อมกับเพื่อนๆกลุ่มใหญ่ พอเห็นผมแล้วก็วิ่งมาควงแขนผมทันที
"พี่รันวันนี้นึกยังงัยมาหานู๋ถึงที่ รร.เลยคะเนี่ย"
พอเห็นเพื่อนๆของน้องฟ้ามองพลางซุบซิบ ผมเลยบอกน้องฟ้าว่า
"เพื่อนมองกันใหญ่แล้วพี่เขิน"
"เขินอะไรอะพี่ พี่น้องกันควงแขนกันก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย"
น้องฟ้าเลยแกล้งผมด้วยการตะโกนบอกเพื่อนๆว่า
"คนนี้แฟนชั้นย่ะ พวกเทออย่าหวัง อิอิ"
ผมฟังแล้วก็ เขินหน้าแดง ถึงแม้ผมจะไม่เคยคิดอะไรกับน้องสาวต่างแม่คนนี้ แต่ผมก็อดเขินอายไม่ได้จริงๆ พี่หมวยเองก็คงจะสังเกตเห็น
จึงปรามน้องฟ้าว่า
"เดี๋ยวเถอะคุณฟ้า พี่จะฟ้องคุณแม่น้อง"
น้องสาวผมทำหน้าจ๋อยๆ
"โธ่พี่หมวยอ่า น้องแค่หลอกเพื่อนๆเล่น"
"แล้วพี่หมวยละค่ะ เมื่อไหร่จะมีแฟน แบร่"
น้องสาวผมแหย่พี่เลี้ยงแล้วรีบวิ่งขึ้นไปรอในรถ
ครู่ต่อมา ผมเห็นน้องฟาง เดินจับมือมากับเด็กนักเรียนหญิงอีกคนนึง
ผมเลยถามพี่หมวยว่าคนนั้นใคร น้องฟ้าคงได้ยินเลยเปิดกระจกลงมาตอบแทนว่า
"อ๋อ นั่นพี่กิ๊ฟ แฟนพี่ฟางเอง ฮ่าๆ"
เฮ้ยนี่น้องสาวกุ เป็นเลส หรอวะเนี่ย
ผมบอกน้องฟางว่าวันนี้ พี่จะพาไปเลี้ยงฉลองเปิดเทอมใหม่ ชวนน้องกิ๊ฟไปด้วยกันก็ได้
น้องฟางตอนนี้อายุ 15ปี เรียนอยู่ชั้นม.4 ปีนี้เธอดูเป็นสาวเต็มตัวแล้ว ส่วนน้องฟ้า อายุ13 พึ่งอยู่ม.2 ดูน่ารักสดสัยตามประสาเด็กๆ
ระหว่างทางผมนั่งเบาะหน้า พี่หมวยเป็นคนขับ ส่วนน้องฟ้า น้องฟาง และน้องกิ๊ฟ นั่งเบาะหลัง มีจังหวะนึงผมหันไปเห็นกกน.สีขาวของน้องกิ๊ฟซึ่งนั่งตรงกลางและไม่ค่อยระวังเท่าไร เล่นเอาผมตาค้างและก็ท่อนล่างของผมแข็งปั๊ดเลยทีเดียว แต่ผมก็ก็ไม่กล้าบอกน้อง เพราะกลัวว่าน้องจะอายป่าวๆ แต่มันก้เป็นภาพที่ติดตาพอสมควร
ตอนกินข้าว พอก็เผลอมองหน้าน้องกิ๊ฟแล้วคิดถึงภาพที่ยังติดตาผมอยู่ จนน้องฟาง ถามว่า
"พี่รันจะกินกิ๊ฟหรือจะกินข้าวกันแน่ เห็นจ้องมาตั้งนานละ"
ผมตกใจรีบบอก "ปะ ป่าวๆ"
ส่วนน้องกิ๊ฟก็ยิ้มเขินๆ
"พี่รันว่า พี่กิ๊ฟ กับ พี่ฟางใครสวยกว่ากันคะ" น้องฟ้าตัวดีของผม ดันถามคำถามที่ตอบยากส์มาสะได้
"เอ่ออ พี่ว่าา สวยทั้งคู่แหละจะ"
มันไม่ใช่คำตอบที่เกินเลยจากความจริงเลย เพราะน้องฟางของผม และน้องกิ๊ฟสวยพอๆกันเลย แต่น้องกิ๊ฟจะหุ่นดีกว่ามีน้ำมีนวลกว่าแค่นั้น
"นั่นแน่ๆ พี่รันมองพี่กิ๊ฟตาเป็นมันอีกแล้วนะ ฟ้าบอกแล้วไงว่าพี่กิ๊ฟเค้าเป็นแฟนพี่ฟาง"
"ยัยฟ้า ใครบอกเธอว่างั้น พี่กับกิ๊ฟเป็นเพื่อนกันย่ะ แค่เพื่อนสนิท"
"เพื่อนสนิท คิดไม่ซื่อหรือป่าว ฮ่าๆๆ" ฟ้ายังกวนพี่สาวไม่เลิก
"ยัยฟ้า" ฟางมองน้องอย่างดุๆ
"ก็ได้จ้า เพื่อนก็เพื่อนจะ ฟ้าเชื่อแล้ว"
พอไปส่งน้องกิ๊ฟที่บ้านเสร็จ ผมก็ถามฟางว่า
"เรานี่เป็นทอมไปตั้งแต่เมื่อไร"
"บ้า อย่าพี่ไปเชื่อยัยฟ้ามัน ฟางเป็นผู้หญิง กิ๊ฟก็เป็นผู้หญิง เราแค่สนิทกันมากๆ แค่นั้นเอง"
"ถ้าพี่ไม่เชื่อว่ากิ๊ฟ เป็นผู้หญิงลองจีบดูมะ เดี๋ยวฟางติดต่อให้"
น้องฟางพูดพลางเอามือตบไหล่ผม
"ไม่อาววว ไม่ได้"
น้องฟ้า ร้องบอก
"พี่รันเป็นของฟ้า คนอื่นห้าม"
"น้องฟ้า" พี่หมวยเอ่ยเสียงเย็น เล่นเอาน้องฟ้านั่งจ๋อยไปตามระเบียบ
พอถึงบ้าน น้องฟ้ารีบวิ่งไปหา น้าเป็ดคุณแม่ของเธอ พร้อมฟ้องว่า
"แม่ขา พี่ฟางแกล้งนู๋อีกแล้ว พี่หมวยก็ดุนู๋ด้วย ฮือๆ"
น้าเป็ดไม่ได้พูดอะไรออกมา แต่ลูบหัวลูกสาวสุดที่รักด้วยความเอ็นดู
"อ่าวรัน วันนี้เลิกเร็วหรอลูก พาน้องๆไปเที่ยวไหนมากันละจ๊ะ"
"ก็ไปทานข้าวกันมานิดหน่อยอะครับ"
"แล้ววันนี้ฟ้าไปอ้อนเอาอะไรจากพี่เค้าอีกป่าวเนี่ยลูก" น้าเป็ดถาม
"ป่าวคะ นู๋ไม่ได้จะเอาอะไรเลยเนอะพี่รัน เนอะ"
ผมไม่ได้ตอบอะไร ได้แต่ยิ้ม แหะๆ แล้วขอตัวขึ้นห้องนอน
ผมนึกถึงภาพติดตาของน้องกิ๊ฟวันนี้แล้วมันทำให้อัดอั้นอย่างยิ่ง เลยต้องระบายด้วยมือตัวเอง
เช้าวันรุ่งขึ้นที่มหาวิทยาลัย
"เห้ย วันนี้มีงานเลี้ยง รับน้องที่ร้านข้างๆ ม. แม่งสงสัยเลิกดึกแน่เลยวะ"
"พวกมึงจะกลับบ้านกันปะวะ หรือจะไปนอนห้องกุก็ได้นะ ไอ้จวนเสนอ เพราะมันพักอยู่ที่หอใกล้ๆ ม.นี่เอง"
"ไม่เป็นไรวะ บ้านกุอยู่ไม่ไกล"
"เออ กุก็กลับบ้านดีกว่า"
ไอ้บาส กับไอคิว ปฎิเสธ
แล้วมึงว่าไง ไอ้รัน
"เออกูว่านอนห้องมึงก็ดีเหมือนกัน แต่มึงอย่าทำไรกูนะ กูยังซิง"
"เห้ยๆ ที่ว่ามึงซิงนี่ ควยหรือตูดวะ"
ไอ้บาสแซว
"ก็ทั้งหมดแหละไอสัส"
"เชี่ยๆ ไม่ได้ๆ อย่างนี้ไม่ได้ละ กูต้องพามึงไปเปิดซิงละ รู้ถึงไหนอายเค้าถึงนั่น หน้าตาก็ดี ตี๋ๆอย่างมึงเนี่ย ไม่น่าซิง" ไอ้บาสพูด
"กูว่าถ้าได้ลองสักครั้งจากตี๋ธรรมดา แม่งจะเปลี่ยนเป็นตี๋หิดวะ ฮ่าๆๆ" ไอ้จวนพูดไปหัวเราะไป
"แล้วมึงอะไอคิว ไปด้วยกันป่าว"
"ไม่ๆ กุไม่ไป"
"อ๋อ กุเข้าใจมึง ถ้ามึงชวนกูไปบาร์เกย์ กูก็ไม่ไปเด็ดขาด ฮ่าๆๆ"
พวกผม 4คน คุยกันเสียงดัง จนโต๊ะข้างๆ คงได้ยิน ตอนนี้ผมพึ่งสังเกตุว่าพี่ แอน ก็นั่งอยู่โต๊ะข้างๆผมด้วย เล่นเอาผมอายสะจนอยากแทรกแผ่นดินหนี
ค่ำวันนั้น ที่งานเลี้ยงรับน้องก็มีพิธีกรรมนิดหน่อย เหมือนดื่มเหล้าร่วมสาบานคนละ1จอก ผมซึ่งไม่เคยดิ่มเหล้ามาก่อน พอได้ดื่มเพียวๆไป1จอกก็รู้สึกพะอืดพะอมมาก นั่งไม่พูดไม่จากกับใคร แต่ก็พยายามฝืนอยู่ต่อไป ส่วนไอ้จวน กับไอ้บาสสนุกใหญ่ กับรุ่นพี่ปี2 ชื่ออะไรผมก็ยังจำไม่ได้ พี่แอนก็ยังอยู่ โดยจับกลุ่มกับเพื่อนๆผู้หญิงนั่งดื่มกันอย่างสนุกสนาน ผมก็นั่งมองพี่เค้าไปเพลินๆ สัก3-4ทุ่ม พวกที่บ้านไกลก็ ทยอยกลับกันก่อน ตอนนี้เหลือแค่ พวกที่อยู่หอแถวๆนี้ยังกินกันอยู่
หลังจากดื่มเพียวๆจอกนั้นไปแล้วผมก็ได้แต่นั่งกินโค้กไป
แหม วงดนตรีที่เล่นอยู่ตอนนี้ก็เหมือนเล่นเพื่อผมโดยเฉพาะ นั่งเป็นพระเอกเอ็มวี เลยกู
..ฉันไม่ได้อยากเลวไม่อยากทำอย่างนี้ มันผิดจริงๆก็พอรู้ตัวดี ก็ได้แต่โทษทีที่ฉันทำไป ฉันไม่ได้อยากเลวแต่หยุดใจไม่ไหว ก็ผิดจริงๆ อย่างนี้สมควรตาย..
ผมพยายามรวบรวมความกล้า เดินเข้าไปคุยกับพี่แอน
"เอ่ออ พี่แอนครับกลับบ้านดึกจังเลยนะครับ"
"อ่อ พี่ไม่กลับบ้านหรอกจะ พี่อยู่หอ" พี่แอนตอบพลางโยกไปด้วยตามจังหวะเพลง
"อยู่คนเดียว หรือว่า.."
"พี่อยู่กับเพื่อนจะ นี่ไงพี่เอ"
พี่แอน แนะนำให้รู้จัก พี่เอ รูมเมท ของเธอ พี่เอ ดูจะเป็นคนอวบๆระยะเกือบสุดท้าย แต่ผิวพรรณดี ขาวนวลเนียนมากๆ
"ผมนึกว่าพี่อยู่กับพี่แบงค์"
"อ๋อ แค่เป็นแฟนกันแต่ไม่ได้อยู่ด้วยกันหรอก แต่พักหลังๆก็อะนะ"
แววตาของพี่แอน ดูเศร้าๆ แต่ผมก็ไม่กล้าถามเรื่องส่วนตัวของพี่เขามากไปกว่านี้
"แล้ววันนี้ พี่แบงค์ไม่มาหรอ"
จิงๆผมก็ไม่น่าถาม เพราะวันนี้เป็นงานเลียงต้อนรับน้องๆที่พี่ปี2 จัดให้น้องใหม่เท่านั้น แต่ว่า
"กูอยู่นี่" ผมได้ยินเสียงผู้ชายตะโกนมาจากทางด้านหลัง พอหันไปไม่ทันที่ผมจะพูดอะไร ก็โดนหมัดขวาตรงของต้นเสียงต่อยเข้าเต็มหน้าจนล้มทั้งยืน
"แบงค์อย่า" เสียงพี่แอนร้องห้าม
"อ๋อ อีดอกมึงจะช่วยมันหรอ" เปรี๊ย พี่แบงค์ตบพี่แอนลงไปกองวัดพื้นอีกคน แล้วเดินตรงมาที่ผม หมายจะกระทืบซ้ำ แต่ยังไม่ทันจะถึงตัวก็โดน ไอ้จวน ที่มะกี้นั่งเมาๆ กระโดดถีบ เต็มๆ จนพี่แบงค์ถลาไปชนโต๊ะล้มระเนระนาด
"ไอ้สัส มึงจะเอากับกูอีกคนใช่ไหม" พี่แบงค์ตะคอก
หวี๊ดๆ เสียงไมค์โครโฟน ดังแสบแก้วหู นักดนตรีที่บัดนี้หยุดร้องเพลงแล้วพูดแทรกขึ้นมาว่า
"น้องๆ ครับ กรุณาหยุดทำเลาะกันได้แล้วนะครับ พี่ขอ"
"มึงเสือกอะไรด้วย" พี่แบงค์ยังพาลไม่เลิก พร้อมทั้งชี้หน้าข่มขู่พี่นักดนตรี แต่พี่เขาก็ไม่ได้มีท่าทางหวั่นเกรงแม้แต่น้อย
เมื่อหายมึน ผมพยายามไปประคองพี่แอนที่ กองอยู่ข้างๆ ลุกขึ้น
"พี่ฟังผมก่อน ผมกับพี่แอนไม่ได้มีอะไรกัน เบอร์พี่เค้าผมยังไม่มีเลย"
"โธ่ ไอ้สัส" พี่แบงค์โถมเข้ามาจะต่อยผม แต่ไอ้จวนมาขวาง พี่แบงค์ที่มะกี้ พึ่งโดนถีบไปเลยไม่กล้าพลีพลามอีก
"ได้ พวกมึงจะเล่นหมาหมู่กับกูใช่ไหม" พี่แบงค์ พูดพลางหยิบปืนที่เน็บเอวมาด้วยขึ้นมา แล้วหันปลายกระบอกปืนมาที่ผม
"ไอสัส มึง โอ้ยยยย" ก่อนที่จะทันได้เกิดเหตุการณ์อะไรบานปลายไปกว่านี้ อยู่ดีๆพี่แบงค์ก็ทิ้งอาวุธลง แล้วเอากุมมือขวาของตัวเอง ร้องโห้ยหวน จังหวะเดียวกับที่ ไอจวน พุ่งเข้าชาร์ต ตัวพี่แบงค์
"ไอ้เหี้ย เรื่องแค่นี้มึงถึงกับจะยิงพวกกูเลยหรอวะ" ไอ้จวนด่าพร้อมกับเตะเข้าที่หน้าพี่แบงค์อีกหนึ่งป๊าป "สัสเอ้ย แม่งน่ากระทืบให้จมตีนตายนัก" มันยังด่าต่อไปไม่หยุด
"อย่าๆ พอแล้ว" พี่แอนที่ตอนนี้ร้องไห้ไม่หยุด ร้องห้ามไอ้จวน ผมเห็นแล้วก็สงสารเลยช่วยห้ามไอ้จวน
สักพักนึง ตร.ก็มาถึง แล้วก็ควบคุมตัวพี่แบงค์ไปสน. ส่วนผม ไอ้จวน ไอ้บาส แล้วก็พี่แอน ถูกเชิญตัวไปให้ปากคำที่โรงพักด้วย
ไอ้จวนเข้าไปคุย อะไรสักอย่างกับร้อยเวร สักพัก พวกผมก็ ถูกปล่อยกลับบ้าน ส่วนพี่แบงค์ ต้องถูกควบคุมตัวไว้ในข้อหา พยายามฆ่า และพกพาอาวุธปืนในที่สาธารณะ
"อยู่ดีๆ กุสงสัย ทำไมมันทิ้งปืนวะ" ไอ้บาสตั้งคำถาม
"กูก็งง แม่งจังหวะนั้นกูคิดว่ามีโป้งป้างแน่ๆ แล้ว" ไอ้จวนสำทับ
"แต่มึงนะ อยู่ดีๆ หาตีนให้กูตั้งแต่อาทิตย์แรกที่รู้จักกันเลยนะไอสัส" ไอบาสด่าผม
"เออๆ กูขอโทษพวกมึงด้วย ที่ทำให้เดือดร้อน เอาไว้ที่มึงบอกจะพากูไปเปิดซิงเดี๋ยวกุเลี้ยงเอง เท่าไรวะ คนละ 1000 พอปะ " ผมถามซื่อๆก็คนมันไม่เคยอะครับ
"ไอ้เหี้ย ไอ้ขี้เหนียวแม่งเล่นกูเกือบหัวใจวายตาย แค่พันเดียวอะนะ กระหรี่สวนลุม แม่งยังไม่ได้เลย สัส" ไอบาสด่าผมไม่เลิก
"มันต้องมีคนช่วยเรา" ไอ้จวนยังพึมพำกับตัวเอง เราแยกกันเมื่อถึงหน้าหอพักไอจวน
ก่อนนอนคืนนั้น ไอ้จวนถามผมว่า "ตกลงมึงชอบพี่แอนจริงๆหรอวะ"
"ไม่แน่ใจวะ" ผมตอบไปส่งๆ
"เออ รีบๆ แน่ใจหน่อยไอ้สัส ถ้าชอบก็จีบแม่งเลย ไม่ต้องไปกลัว มีไรกูช่วยมึงเอง"
"เออ ขอบใจมึงวะ ถ้าไม่ได้มึงกูว่า กูคงเดี้ยงไปละป่านี้"
"แล้วมึงไปคุยไรกะผู้กองคนนั้นวะ" ผมถามมัน
"อ๋อ ไม่มีไร เค้าแค่ถามว่า กูเป็นลูกใคร ทำไมนามสกุลคุ้นๆ"
---------------------------------------------------------------------
ที่บ้านของรันเช้าวันรุ่งขึ้น
"คุณรันไม่เป็นอะไรครับนาย ตอนนี้พักอยู่กับเพื่อนที่เป็นลูกผู้การเข้มครับ"
"อืม..."
"ส่วนมัน ได้ประกันตัวแล้วครับ"
"จัดการให้เรียบร้อยด้วย"
"ครับนาย"
"แล้วคนที่ช่วยลูกชายฉัน ชื่ออะไรนะ"
"ชื่อแสน ครับนาย"
"เย็นนี้ พาเขามาพบฉันด้วย"
"ครับนาย"
สนุก น่าติดตามมากครับ
ตอบลบที่ว่าจัดการให้เรียบร้อย
หมายถึง นายแบงค์ หรือเปล่าเนี่ย
นักประพันธ์ฝีมือดีเพิ่มขึ้นอีกคนแล้ว กำไรอย่างเดียวครับงานนี้
ตอบลบเปิดเรื่องมาได้น่าสนใจติดตามว่าสามหนุ่ม สามมุมจะไปยังไงต่อ
ตอบลบจัดการให้เรียบร้อย นี่คงหมายถึงถูกสั่งสอนให้หลาบจำ
ไม่กล้ามายุ่งกัยรันอีก ท่าทางพ่อรันจะร้ายไม่ใช่เล่นเหมือนกัน
งงนิดหน่อยว่า ผมในเรื่องนี้คือใคร เห็นใช้คำว่าผมทั้ง แสน กับ รัน
เรื่องเดียวกันมันน่าจะมีผมแค่คนเดียว
หรือว่าเรื่องนี้จะสลับกันเล่าระหว่าง แสน กับ รัน ถึงใช้ ผม ทั้งคู่
ปล. ไม่รู้ว่าตั้งใจหรือสะกดผิด
คำว่า เทอ สะกดแบบนี้ เธอ
ขอโทษ ครับ มันติดภาษา วิบัติ เวลา พิมพ์คุยกับเพื่อนๆ แก้ไม่หาย ฮ่าๆๆ
ลบขอบคุณเข้ามาครั้งแรก
ตอบลบ